Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺ sogʻ paytlarida: «Albatta, hech bir paygʻambar jannatdagi oʻrnini koʻrmay turib, soʻng (unga ixtiyor berilmay) qabz qilinmaydi», deb aytar edilar. U zot kasal boʻlib, qabz (oʻlim) hozir boʻlganida — boshlari Oishaning soni ustida boʻlgan holda — behush boʻldilar. Oʻzlariga kelganlarida koʻzlari uyning shifti tomon tikilib qoldi, soʻng: «Allohim, aʼlo rafiq (huzurida qil)», dedilar. Oisha dedi: Men: «Bu — u zot sogʻ paytlarida bizga aytib berar edilar oʻsha hadisi ekan», dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺ соғ пайтларида: «Албатта, ҳеч бир пайғамбар жаннатдаги ўрнини кўрмай туриб, сўнг (унга ихтиёр берилмай) қабз қилинмайди», деб айтар эдилар. У зот касал бўлиб, қабз (ўлим) ҳозир бўлганида — бошлари Оишанинг сони устида бўлган ҳолда — беҳуш бўлдилар. Ўзларига келганларида кўзлари уйнинг шифти томон тикилиб қолди, сўнг: «Аллоҳим, аъло рафиқ (ҳузурида қил)», дедилар. Оиша деди: Мен: «Бу — у зот соғ пайтларида бизга айтиб берар эдилар ўша ҳадиси экан», дедим.