حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا رَبَاحٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قُبِضَ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ إِلَيَّ قَالَتْ فَدَخَلَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ وَفِي يَدِهِ سِوَاكٌ فَدَعَا بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذْتُ السِّوَاكَ فَطَيَّبْتُهُ ثُمَّ دَفَعْتُهُ إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَسْتَنُّ بِهِ فَثَقُلَتْ يَدُهُ وَثَقُلَ عَلَيَّ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُمَّ فِي الرَّفِيقِ الْأَعْلَى اللَّهُمَّ فِي الرَّفِيقِ الْأَعْلَى مَرَّتَيْنِ قَالَتْ ثُمَّ قُبِضَ تَقُولُ عَائِشَةُ قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بَيْنَ سَحْرِي وَنَحْرِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ص vafot etayotganlarida bellarini menga suyab turgan edilar. U aytdi: Shunda Abdurahmon ibn Abu Bakr qoʻlida misvok bilan kirdi. Nabiy ص uni soʻradilar. Men misvokni olib, uni yumshatdim, soʻng u zotga uzatdim. U zot u bilan tishlarini tozalay boshladilar. Soʻng qoʻllari ogʻirlashdi va menga ogʻirlik soldilar, u zot: «Allohumma, ar-Rafiqul aʼlo bilan! Allohumma, ar-Rafiqul aʼlo bilan!» — ikki marta — der edilar. U aytdi: Soʻng jonlari olindi. Oisha aytadi: Rasululloh ص mening koʻkragim bilan boʻgʻzim orasida vafot etdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ص вафот этаётганларида белларини менга суяб турган эдилар. У айтди: Шунда Абдураҳмон ибн Абу Бакр қўлида мисвок билан кирди. Набий ص уни сўрадилар. Мен мисвокни олиб, уни юмшатдим, сўнг у зотга узатдим. У зот у билан тишларини тозалай бошладилар. Сўнг қўллари оғирлашди ва менга оғирлик солдилар, у зот: «Аллоҳумма, ар-Рафиқул аъло билан! Аллоҳумма, ар-Рафиқул аъло билан!» — икки марта — дер эдилар. У айтди: Сўнг жонлари олинди. Оиша айтади: Расулуллоҳ ص менинг кўкрагим билан бўғзим орасида вафот этдилар.