حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرُمِيتُ بِمَا رُمِيتُ بِهِ وَأَنَا غَافِلَةٌ فَبَلَغَنِي بَعْدَ ذَلِكَ رَضْخٌ مِنْ ذَلِكَ فَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدِي إِذْ أُوحِيَ إِلَيْهِ وَكَانَ إِذَا أُوحِيَ إِلَيْهِ يَأْخُذُهُ شِبْهُ السُّبَاتِ فَبَيْنَمَا هُوَ جَالِسٌ عِنْدِي إِذْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فَرَفَعَ رَأْسَهُ وَهُوَ يَمْسَحُ عَنْ جَبِينِهِ فَقَالَ أَبْشِرِي يَا عَائِشَةُ فَقُلْتُ بِحَمْدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَا بِحَمْدِكَ فَقَرَأَ {الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ حَتَّى بَلَغَ مُبَرَّءُونَ مِمَّا يَقُولُونَ}
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men gʻofil holimda menga toʻhmat qilingan narsa bilan toʻhmat qilindim. Shundan keyin menga bu haqda ozgina xabar yetdi. Rasululloh ﷺ mening huzurimda ekanlarida, u zotga vahiy nozil qilindi — u zotga vahiy nozil qilinganida, uni uyquga oʻxshash bir hol tutar edi. Bas, u zot mening yonimda oʻtirgan holda u zotga vahiy tushdi. Soʻng boshlarini koʻtardilar va peshanalarini artib: ‹Suyunchi, ey Oisha!› dedilar. Men: ‹Aziz va ulugʻ Allohga hamd bilan, sizga hamd bilan emas›, dedim. Soʻng u zot: {Pok ayollarga toʻhmat qiladiganlar} (oyatidan) toki {ular aytayotgan narsadan pokdirlar} (degan joyigacha) oʻqidilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен ғофил ҳолимда менга тўҳмат қилинган нарса билан тўҳмат қилиндим. Шундан кейин менга бу ҳақда озгина хабар етди. Расулуллоҳ ﷺ менинг ҳузуримда эканларида, у зотга ваҳий нозил қилинди — у зотга ваҳий нозил қилинганида, уни уйқуга ўхшаш бир ҳол тутар эди. Бас, у зот менинг ёнимда ўтирган ҳолда у зотга ваҳий тушди. Сўнг бошларини кўтардилар ва пешаналарини артиб: ‹Суюнчи, эй Оиша!› дедилар. Мен: ‹Азиз ва улуғ Аллоҳга ҳамд билан, сизга ҳамд билан эмас›, дедим. Сўнг у зот: {Пок аёлларга тўҳмат қиладиганлар} (оятидан) токи {улар айтаётган нарсадан покдирлар} (деган жойигача) ўқидилар», деди.