حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ قَالَدَخَلْتُ أَنَا وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ يَوْمًا عَلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ لَوْ رَأَيْتُمَا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فِي مَرَضٍ مَرِضَهُ قَالَتْ وَكَانَ لَهُ عِنْدِي سِتَّةُ دَنَانِيرَ قَالَ مُوسَى أَوْ سَبْعَةٌ قَالَتْ فَأَمَرَنِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أُفَرِّقَهَا قَالَتْ فَشَغَلَنِي وَجَعُ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى عَافَاهُ اللَّهُ قَالَتْ ثُمَّ سَأَلَنِي عَنْهَا فَقَالَ مَا فَعَلَتْ السِّتَّةُ قَالَ أَوْ السَّبْعَةُ قُلْتُ لَا وَاللَّهِ لَقَدْ كَانَ شَغَلَنِي وَجَعُكَ قَالَتْ فَدَعَا بِهَا ثُمَّ صَفَّهَا فِي كَفِّهِ فَقَالَ مَا ظَنُّ نَبِيِّ اللَّهِ لَوْ لَقِيَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَهَذِهِ عِنْدَهُ
Abu Umoma ibn Sahl aytdi: Men va Urva ibn Zubayr bir kuni Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirdik. U: «Nabiyulloh ﷺni oʻsha kasalliklari chogʻida bir kuni koʻrganingizda edi!» dedi. U aytdi: «Menda u zotga tegishli olti dinor bor edi» — Muso: «yoki yetti», dedi. — «Nabiyulloh ﷺ menga uni tarqatib yuborishni buyurdilar. Nabiyulloh ﷺning ogʻriqlari meni band qilib qoʻydi, toki Alloh u zotga shifo bergunicha. Soʻng u zot mendan uni soʻrab: ‹Oltisi nima boʻldi?› — yoki: ‹yettisi› — dedilar. Men: ‹Yoʻq, Allohga qasamki, ogʻriqlaringiz meni band qilib qoʻygan edi›, dedim. Bas, u zot ularni keltirishni buyurdilar va kaftlariga terib: ‹Agar Nabiyulloh bular oʻz huzurida turgan holda aziz va ulugʻ Allohga roʻbaru boʻlsa, u nima deb oʻylaydi?› dedilar», dedi.Абу Умома ибн Саҳл айтди: Мен ва Урва ибн Зубайр бир куни Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига кирдик. У: «Набиюллоҳ ﷺни ўша касалликлари чоғида бир куни кўрганингизда эди!» деди. У айтди: «Менда у зотга тегишли олти динор бор эди» — Мусо: «ёки етти», деди. — «Набиюллоҳ ﷺ менга уни тарқатиб юборишни буюрдилар. Набиюллоҳ ﷺнинг оғриқлари мени банд қилиб қўйди, токи Аллоҳ у зотга шифо бергунича. Сўнг у зот мендан уни сўраб: ‹Олтиси нима бўлди?› — ёки: ‹еттиси› — дедилар. Мен: ‹Йўқ, Аллоҳга қасамки, оғриқларингиз мени банд қилиб қўйган эди›, дедим. Бас, у зот уларни келтиришни буюрдилар ва кафтларига териб: ‹Агар Набиюллоҳ булар ўз ҳузурида турган ҳолда азиз ва улуғ Аллоҳга рўбару бўлса, у нима деб ўйлайди?› дедилар», деди.