حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا اشْتَكَى يَقْرَأُ عَلَى نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ وَيَنْفُثُ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَمَّا اشْتَدَّ وَجَعُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْتُ أَنَا أَقْرَأُ عَلَيْهِ وَأَمْسَحُ عَنْهُ بِيَدِهِ رَجَاءَ بَرَكَتِهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ kasal boʻlganlarida oʻzlariga muavvizotni oʻqir va puflar edilar. Oisha dedi: Rasululloh ﷺ ning ogʻriqlari kuchayganda esa men u zotga oʻqir va barakasini umid qilib, u zotning qoʻllari bilan u zotni silar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ касал бўлганларида ўзларига муаввизотни ўқир ва пуфлар эдилар. Оиша деди: Расулуллоҳ ﷺ нинг оғриқлари кучайганда эса мен у зотга ўқир ва баракасини умид қилиб, у зотнинг қўллари билан у зотни силар эдим.