حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ زِيَادِ بْنِ نُعَيْمٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ مِخْرَاقٍ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَيَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ نَاسًا يَقْرَأُ أَحَدُهُمْ الْقُرْآنَ فِي لَيْلَةٍ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَقَالَتْ أُولَئِكَ قَرَءُوا وَلَمْ يَقْرَءُوا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُومُ اللَّيْلَةَ التَّمَامَ فَيَقْرَأُ سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَسُورَةَ آلِ عِمْرَانَ وَسُورَةَ النِّسَاءِ ثُمَّ لَا يَمُرُّ بِآيَةٍ فِيهَا اسْتِبْشَارٌ إِلَّا دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَرَغِبَ وَلَا يَمُرُّ بِآيَةٍ فِيهَا تَخْوِيفٌ إِلَّا دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَاسْتَعَاذَ
Muslim ibn Mixroq aytdi: Men Oishaga: «Ey moʻminlar onasi, baʼzi kishilar bir kechada Qurʼonni ikki yoki uch marta oʻqib chiqadi», dedim. U: «Ular oʻqidilar, (aslida) oʻqimadilar. Rasululloh ﷺ butun kechani qiyomda oʻtkazar va Baqara surasini, Oli Imron surasini hamda Niso surasini oʻqir edilar. Ichida xushxabar boʻlgan biror oyatdan oʻtsalar, albatta Alloh azza va jallaga duo qilib, (Undan) umid qilar; ichida qoʻrqitish boʻlgan biror oyatdan oʻtsalar, albatta Alloh azza va jallaga duo qilib, (Undan) panoh soʻrar edilar», dedi.Муслим ибн Михроқ айтди: Мен Оишага: «Эй мўминлар онаси, баъзи кишилар бир кечада Қуръонни икки ёки уч марта ўқиб чиқади», дедим. У: «Улар ўқидилар, (аслида) ўқимадилар. Расулуллоҳ ﷺ бутун кечани қиёмда ўтказар ва Бақара сурасини, Оли Имрон сурасини ҳамда Нисо сурасини ўқир эдилар. Ичида хушхабар бўлган бирор оятдан ўтсалар, албатта Аллоҳ азза ва жаллага дуо қилиб, (Ундан) умид қилар; ичида қўрқитиш бўлган бирор оятдан ўтсалар, албатта Аллоҳ азза ва жаллага дуо қилиб, (Ундан) паноҳ сўрар эдилар», деди.