حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نُرَى إِلَّا إِنَّمَا هُوَ الْحَجُّ فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ فَطَافَ وَلَمْ يَحْلِلْ وَكَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَطَافَ مَنْ مَعَهُ مِنْ نِسَائِهِ وَأَصْحَابِهِ فَحَلَّ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ وَحَاضَتْ هِيَ فَقَضَيْنَا مَنَاسِكَنَا مِنْ حَجِّنَا فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ لَيْلَةُ النَّفْرِ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيَرْجِعُ أَصْحَابُكَ بِحَجٍّ وَعُمْرَةٍ وَأَرْجِعُ أَنَا بِحَجٍّ فَقَالَ أَمَا كُنْتِ طُفْتِ لَيَالِيَ قَدِمْنَا قَالَتْ قُلْتُ لَا قَالَ انْطَلِقِي مَعَ أَخِيكِ إِلَى التَّنْعِيمِ فَأَهِلِّي بِعُمْرَةٍ ثُمَّ مَوْعِدُكِ مَكَانَ كَذَا وَكَذَا قَالَتْ وَحَاضَتْ صَفِيَّةُ فَقَالَ عَقْرَى أَوْ حَلْقَى إِنَّكِ لَحَابِسَتُنَا أَمَا كُنْتِ طُفْتِ بِالْبَيْتِ يَوْمَ النَّحْرِ قَالَتْ بَلَى قَالَ لَا بَأْسَ فَانْفِرِي قَالَتْ فَلَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُدْلِجًا وَهُوَ مُصْعِدٌ عَلَى أَهْلِ مَكَّةَ وَأَنَا مُنْهَبِطَةٌ عَلَيْهِمْ أَوْ هُوَ مُنْهَبِطٌ عَلَيْهِمْ وَأَنَا مُصْعِدَةٌ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga chiqdik va faqat haj (qilamiz) deb bilar edik. Rasululloh ﷺ Makkaga yetib kelib, tavof qildilar, lekin ihromdan chiqmadilar — u zot bilan birga hadya bor edi. U zot bilan birga boʻlgan ayollari va sahobalari ham tavof qilishdi; ulardan hadyasi boʻlmaganlari ihromdan chiqishdi. (Oisha) esa hayz koʻrdi. Biz hajimiz manosiklarini ado etdik. Hasba kechasi — (Minodan) qaytish kechasi boʻlganda, u: «Ey Allohning Rasuli, sahobalaringiz haj va umra bilan qaytadilar-u, men (yolgʻiz) haj bilan qaytamanmi?» dedi. U zot: «Biz kelgan kechalarda tavof qilmaganmiding?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Ukang bilan Tanʼimga bor va umraga niyat qilib talbiya ayt. Soʻng senga vaʼda joyi — falon-falon joy», dedilar. (Oisha) dedi: Safiyya ham hayz koʻrdi. Shunda u zot: «Aqro, halqo! Sen bizni ushlab qolarsan-ku. Nahr kuni Baytni tavof qilmaganmiding?» dedilar. U: «Ha, (qilgan edim)», dedi. U zot: «Zarari yoʻq, joʻna», dedilar. (Oisha) dedi: Men Rasululloh ﷺ ni kechasi yoʻlga chiqqan holda uchratdim: u zot Makka ahli tomon koʻtarilib borar, men esa ular tomon tushib borar edim — yoki u zot tushib borar, men koʻtarilib borar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга чиқдик ва фақат ҳаж (қиламиз) деб билар эдик. Расулуллоҳ ﷺ Маккага етиб келиб, тавоф қилдилар, лекин иҳромдан чиқмадилар — у зот билан бирга ҳадя бор эди. У зот билан бирга бўлган аёллари ва саҳобалари ҳам тавоф қилишди; улардан ҳадяси бўлмаганлари иҳромдан чиқишди. (Оиша) эса ҳайз кўрди. Биз ҳажимиз маносикларини адо этдик. Ҳасба кечаси — (Минодан) қайтиш кечаси бўлганда, у: «Эй Аллоҳнинг Расули, саҳобаларингиз ҳаж ва умра билан қайтадилар-у, мен (ёлғиз) ҳаж билан қайтаманми?» деди. У зот: «Биз келган кечаларда тавоф қилмаганмидинг?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Уканг билан Танъимга бор ва умрага ният қилиб талбия айт. Сўнг сенга ваъда жойи — фалон-фалон жой», дедилар. (Оиша) деди: Сафийя ҳам ҳайз кўрди. Шунда у зот: «Ақро, ҳалқо! Сен бизни ушлаб қоларсан-ку. Наҳр куни Байтни тавоф қилмаганмидинг?» дедилар. У: «Ҳа, (қилган эдим)», деди. У зот: «Зарари йўқ, жўна», дедилар. (Оиша) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни кечаси йўлга чиққан ҳолда учратдим: у зот Макка аҳли томон кўтарилиб борар, мен эса улар томон тушиб борар эдим — ёки у зот тушиб борар, мен кўтарилиб борар эдим.