قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنِي سَلَّامُ بْنُ أَبِي مُطِيعٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ الْجَزَّارِ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُمَنْ غَسَّلَ مَيِّتًا فَأَدَّى فِيهِ الْأَمَانَةَ يَعْنِي أَنْ لَا يُفْشِيَ عَلَيْهِ مَا يَكُونُ مِنْهُ عِنْدَ ذَلِكَ كَانَ مِنْ ذُنُوبِهِ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلْيَلِهِ أَقْرَبُ أَهْلِهِ مِنْهُ إِنْ كَانَ يَعْلَمُ فَإِنْ كَانَ لَا يَعْلَمُ فَلْيَلِهِ مِنْكُمْ مَنْ تَرَوْنَ أَنَّ عِنْدَهُ حَظًّا مِنْ وَرَعٍ أَوْ أَمَانَةٍ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Kim bir mayyitni gʻusl qildirib, unda omonatni ado etsa — yaʼni oʻshanda undan sodir boʻlgan narsani oshkor qilmasa — onasi uni tugʻgan kundagidek gunohlaridan (chiqadi)». (Oisha) dedi: Rasululloh ﷺ: «Uni ahlidan unga eng yaqini bajarsin — agar (bu ishni) bilsa; agar bilmasa, sizlardan taqvo yoki omonatdan nasibasi bor deb bilingan kishi bajarsin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Ким бир маййитни ғусл қилдириб, унда омонатни адо этса — яъни ўшанда ундан содир бўлган нарсани ошкор қилмаса — онаси уни туғган кундагидек гуноҳларидан (чиқади)». (Оиша) деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Уни аҳлидан унга энг яқини бажарсин — агар (бу ишни) билса; агар билмаса, сизлардан тақво ёки омонатдан насибаси бор деб билинган киши бажарсин», дедилар.