Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hech bir musulmonni tilga olinadigan laʼnat bilan laʼnatlamadilar; oʻzlariga qilingan biror ish uchun oʻzlari uchun intiqom olmadilar — magar Allohning hurmatlari buzilsa (buning uchun oʻch olardilar). Qoʻllari bilan hech narsani urmadilar — magar Alloh yoʻlida ursalar. Hech qachon biror narsa soʻralib, uni man qilmadilar — magar gunoh boʻlgan narsa soʻralsa; zero u zot undan odamlarning eng yiroqlari edilar. Ikki ish orasida ixtiyor berilsa, albatta ularning yengilrogʻini tanlar edilar. Jabroil alayhissalom bilan yaqinda uchrashib, u bilan (Qurʼonni) dars qilgan boʻlsalar, yaxshilikda esib turgan shamoldan ham saxiyroq boʻlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳеч бир мусулмонни тилга олинадиган лаънат билан лаънатламадилар; ўзларига қилинган бирор иш учун ўзлари учун интиқом олмадилар — магар Аллоҳнинг ҳурматлари бузилса (бунинг учун ўч олардилар). Қўллари билан ҳеч нарсани урмадилар — магар Аллоҳ йўлида урсалар. Ҳеч қачон бирор нарса сўралиб, уни ман қилмадилар — магар гуноҳ бўлган нарса сўралса; зеро у зот ундан одамларнинг энг йироқлари эдилар. Икки иш орасида ихтиёр берилса, албатта уларнинг енгилроғини танлар эдилар. Жаброил алайҳиссалом билан яқинда учрашиб, у билан (Қуръонни) дарс қилган бўлсалар, яхшиликда эсиб турган шамолдан ҳам сахийроқ бўлар эдилар.