حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَاءَتْ يَهُودِيَّةٌ فَاسْتَطْعَمَتْ عَلَى بَابِي فَقَالَتْ أَطْعِمُونِي أَعَاذَكُمْ اللَّهُ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَمِنْ فِتْنَةِ عَذَابِ الْقَبْرِ قَالَتْ فَلَمْ أَزَلْ أَحْبِسُهَا حَتَّى جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا تَقُولُ هَذِهِ الْيَهُودِيَّةُ قَالَ وَمَا تَقُولُ قُلْتُ تَقُولُ أَعَاذَكُمْ اللَّهُ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَمِنْ فِتْنَةِ عَذَابِ الْقَبْرِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ مَدًّا يَسْتَعِيذُ بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَمِنْ فِتْنَةِ عَذَابِ الْقَبْرِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا فِتْنَةُ الدَّجَّالِ فَإِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ إِلَّا قَدْ حَذَّرَ أُمَّتَهُ وَسَأُحَذِّرُكُمُوهُ تَحْذِيرًا لَمْ يُحَذِّرْهُ نَبِيٌّ أُمَّتَهُ إِنَّهُ أَعْوَرُ وَاللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَيْسَ بِأَعْوَرَ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ فَأَمَّا فِتْنَةُ الْقَبْرِ فَبِي تُفْتَنُونَ وَعَنِّي تُسْأَلُونَ فَإِذَا كَانَ الرَّجُلُ الصَّالِحُ أُجْلِسَ فِي قَبْرِهِ غَيْرَ فَزِعٍ وَلَا مَشْعُوفٍ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ فِيمَ كُنْتَ فَيَقُولُ فِي الْإِسْلَامِ فَيُقَالُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي كَانَ فِيكُمْ فَيَقُولُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَصَدَّقْنَاهُ فَيُفْرَجُ لَهُ فُرْجَةٌ قِبَلَ النَّارِ فَيَنْظُرُ إِلَيْهَا يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيُقَالُ لَهُ انْظُرْ إِلَى مَا وَقَاكَ
Zakvondan rivoyat qilinadi: Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Bir yahudiy ayol kelib, eshigim oldida taom soʻradi va: «Menga taom beringlar, Alloh sizlarni Dajjol fitnasidan va qabr azobi fitnasidan asrasin», dedi. Men uni Rasululloh ﷺ kelgunlaricha ushlab turdim va: «Yo Rasululloh, bu yahudiy ayol nima deyapti?» dedim. U zot: «Nima deyapti?» dedilar. Men: «U: Alloh sizlarni Dajjol fitnasidan va qabr azobi fitnasidan asrasin, deyapti», dedim. Oisha aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ turib, qoʻllarini keng koʻtardilar va Dajjol fitnasidan hamda qabr azobi fitnasidan Allohdan panoh soʻradilar. Soʻng: «Dajjol fitnasiga kelsak, hech bir nabiy yoʻqki, oʻz ummatini undan ogohlantirmagan boʻlsa; men esa sizlarni undan hech bir nabiy oʻz ummatini ogohlantirmagan darajada ogohlantiraman. U bir koʻzi koʻrdir, Alloh azza va jalla esa bir koʻzi koʻr emas. Uning ikki koʻzi orasiga ‹kofir› deb yozilgan boʻlib, uni har bir moʻmin oʻqiydi. Qabr fitnasiga kelsak, men sabab imtihon qilinasizlar va mendan soʻralasizlar. Solih kishi boʻlsa, qabrida qoʻrqmagan va hovliqmagan holda oʻtqaziladi, soʻng unga: ‹Nimada eding?› deyiladi. U: ‹Islomda›, deydi. ‹Oranglarda boʻlgan bu kishi kim?› deyiladi. U: ‹Muhammad — Allohning Rasuli ﷺ; bizga Alloh azza va jalla huzuridan ochiq hujjatlar keltirdilar, biz esa u zotni tasdiqladik›, deydi. Shunda unga doʻzax tomonga bir tuynuk ochiladi, u unga qaraydi — (olovi) bir-birini ezib turibdi. Soʻng unga: ‹Alloh seni nimadan saqlaganiga qara›, deyiladi», dedilar.Заквондан ривоят қилинади: Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир яҳудий аёл келиб, эшигим олдида таом сўради ва: «Менга таом беринглар, Аллоҳ сизларни Дажжол фитнасидан ва қабр азоби фитнасидан асрасин», деди. Мен уни Расулуллоҳ ﷺ келгунларича ушлаб турдим ва: «Ё Расулуллоҳ, бу яҳудий аёл нима деяпти?» дедим. У зот: «Нима деяпти?» дедилар. Мен: «У: Аллоҳ сизларни Дажжол фитнасидан ва қабр азоби фитнасидан асрасин, деяпти», дедим. Оиша айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ туриб, қўлларини кенг кўтардилар ва Дажжол фитнасидан ҳамда қабр азоби фитнасидан Аллоҳдан паноҳ сўрадилар. Сўнг: «Дажжол фитнасига келсак, ҳеч бир набий йўқки, ўз умматини ундан огоҳлантирмаган бўлса; мен эса сизларни ундан ҳеч бир набий ўз умматини огоҳлантирмаган даражада огоҳлантираман. У бир кўзи кўрдир, Аллоҳ азза ва жалла эса бир кўзи кўр эмас. Унинг икки кўзи орасига ‹кофир› деб ёзилган бўлиб, уни ҳар бир мўмин ўқийди. Қабр фитнасига келсак, мен сабаб имтиҳон қилинасизлар ва мендан сўраласизлар. Солиҳ киши бўлса, қабрида қўрқмаган ва ҳовлиқмаган ҳолда ўтқазилади, сўнг унга: ‹Нимада эдинг?› дейилади. У: ‹Исломда›, дейди. ‹Орангларда бўлган бу киши ким?› дейилади. У: ‹Муҳаммад — Аллоҳнинг Расули ﷺ; бизга Аллоҳ азза ва жалла ҳузуридан очиқ ҳужжатлар келтирдилар, биз эса у зотни тасдиқладик›, дейди. Шунда унга дўзах томонга бир туйнук очилади, у унга қарайди — (олови) бир-бирини эзиб турибди. Сўнг унга: ‹Аллоҳ сени нимадан сақлаганига қара›, дейилади», дедилар.