حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ يَعْنِي ابْنَ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأُهْدِيَتْ لِحَفْصَةَ شَاةٌ وَنَحْنُ صَائِمَتَانِ فَفَطَّرَتْنِي فَكَانَتْ ابْنَةَ أَبِيهَا فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ أَبْدِلَا يَوْمًا مَكَانَهُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Hafsaga bir qoʻy hadya qilindi, biz esa ikkimiz roʻzador edik. U meni iftor qildirdi — u otasining qizi edi. Rasululloh ﷺ huzurimizga kirganlarida, buni u zotga aytdik. U zot: «Uning oʻrniga boshqa bir kunni (roʻza tutib) almashtiringlar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Ҳафсага бир қўй ҳадя қилинди, биз эса иккимиз рўзадор эдик. У мени ифтор қилдирди — у отасининг қизи эди. Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримизга кирганларида, буни у зотга айтдик. У зот: «Унинг ўрнига бошқа бир кунни (рўза тутиб) алмаштиринглар», дедилар.