حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْوَاعَدَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جِبْرِيلُ فِي سَاعَةٍ أَنْ يَأْتِيَهُ فِيهَا فَرَاثَ عَلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَهُ فِيهَا فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَهُ بِالْبَابِ قَائِمًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي انْتَظَرْتُكَ لِمِيعَادِكَ فَقَالَ إِنَّ فِي الْبَيْتِ كَلْبًا وَلَا نَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلَا صُورَةٌ وَكَانَ تَحْتَ سَرِيرِ عَائِشَةَ جِرْوُ كَلْبٍ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُخْرِجَ ثُمَّ أَمَرَ بِالْكِلَابِ حِينَ أَصْبَحَ فَقُتِلَتْ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Jibril Rasululloh ﷺga maʼlum bir soatda kelishni vaʼda qilgan edi, ammo oʻsha vaqtda kelishga kechikdi. Rasululloh ﷺ chiqib, uni eshik oldida turgan holda topdilar. Rasululloh ﷺ: «Men vaʼdang uchun seni kutdim», dedilar. U: «Uyda it bor; biz esa ichida it yoki surat boʻlgan uyga kirmaymiz», dedi. Oishaning karavoti tagida bir kuchukcha bor ekan. Rasululloh ﷺ buyurdilar, u chiqarildi. Soʻng tong otganda itlar haqida buyurdilar va ular oʻldirildi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Жибрил Расулуллоҳ ﷺга маълум бир соатда келишни ваъда қилган эди, аммо ўша вақтда келишга кечикди. Расулуллоҳ ﷺ чиқиб, уни эшик олдида турган ҳолда топдилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ваъданг учун сени кутдим», дедилар. У: «Уйда ит бор; биз эса ичида ит ёки сурат бўлган уйга кирмаймиз», деди. Оишанинг каравоти тагида бир кучукча бор экан. Расулуллоҳ ﷺ буюрдилар, у чиқарилди. Сўнг тонг отганда итлар ҳақида буюрдилар ва улар ўлдирилди.