Nabiy ﷺning zavjasi Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, uning ahlidan bir (kishi) vafot etsa va shu sababli ayollar (taʼziyaga) toʻplansa, soʻng — uning ahli va xoslaridan boshqasi — tarqalganida, u talbinadan bir qozon (tayyorlashni) buyurar, u pishirilar, soʻng sarid qilinar (non toʻgʻranar), talbina uning ustiga quyilar edi. Soʻng u: «Undan yenglar; chunki men Rasululloh ﷺni: ‹Talbina — kasalning yuragini tinchlantiradi, gʻamning bir qismini ketkazadi› deb aytayotganlarini eshitganman», der edi.Набий ﷺнинг завжаси Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, унинг аҳлидан бир (киши) вафот этса ва шу сабабли аёллар (таъзияга) тўпланса, сўнг — унинг аҳли ва хосларидан бошқаси — тарқалганида, у талбинадан бир қозон (тайёрлашни) буюрар, у пиширилар, сўнг сарид қилинар (нон тўғранар), талбина унинг устига қуйилар эди. Сўнг у: «Ундан енглар; чунки мен Расулуллоҳ ﷺни: ‹Талбина — касалнинг юрагини тинчлантиради, ғамнинг бир қисмини кетказади› деб айтаётганларини эшитганман», дер эди.