حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَثُرَتْ ذُنُوبُ الْعَبْدِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَا يُكَفِّرُهَا مِنْ الْعَمَلِ ابْتَلَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِالْحُزْنِ لِيُكَفِّرَهَا عَنْهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bandaning gunohlari koʻpayib, ularga kafforat boʻladigan ameli boʻlmasa, Alloh azza va jalla uni gʻam-qaygʻu bilan sinaydi, toki u (gʻam) uning (gunohlariga) kafforat boʻlsin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Банданинг гуноҳлари кўпайиб, уларга каффорат бўладиган амели бўлмаса, Аллоҳ азза ва жалла уни ғам-қайғу билан синайди, токи у (ғам) унинг (гуноҳларига) каффорат бўлсин», дедилар.