حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَفِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ} قَالَتْ كَانَ رِجَالٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مِمَّنْ يُهِلُّ لِمَنَاةَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنَاةُ صَنَمٌ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا نَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ تَعْظِيمًا لِمَنَاةَ فَهَلْ عَلَيْنَا مِنْ حَرَجٍ أَنْ نَطُوفَ بِهِمَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا}
Oisha (roziyallohu anho)dan Alloh azza va jallaning: {Albatta, Safo va Marva Allohning shiorlaridandir} degan soʻzi haqida rivoyat qilinadi. U dedi: Ansorlardan baʼzi kishilar johiliyatda Manotga (atab) ehrom bogʻlar edilar — Manot Makka bilan Madina orasidagi bir but edi. Ular: «Yo Nabiyalloh, biz Manotni ulugʻlab, Safo bilan Marva orasida tavof qilar edik; ularning orasida tavof qilishimizda bizga gunoh boʻladimi?» dedilar. Shunda Alloh azza va jalla: {Albatta, Safo va Marva Allohning shiorlaridandir; bas, kim Baytni haj qilsa yoki umra qilsa, ularning orasida tavof qilishida unga gunoh yoʻqdir} (oyatini) nozil qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Аллоҳ азза ва жалланинг: {Албатта, Сафо ва Марва Аллоҳнинг шиорларидандир} деган сўзи ҳақида ривоят қилинади. У деди: Ансорлардан баъзи кишилар жоҳилиятда Манотга (атаб) эҳром боғлар эдилар — Манот Макка билан Мадина орасидаги бир бут эди. Улар: «Ё Набияллоҳ, биз Манотни улуғлаб, Сафо билан Марва орасида тавоф қилар эдик; уларнинг орасида тавоф қилишимизда бизга гуноҳ бўладими?» дедилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Албатта, Сафо ва Марва Аллоҳнинг шиорларидандир; бас, ким Байтни ҳаж қилса ёки умра қилса, уларнинг орасида тавоф қилишида унга гуноҳ йўқдир} (оятини) нозил қилди.