حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ وَهِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ضُبَاعَةَ بِنْتِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَتْ إِنِّي أُرِيدُ الْحَجَّ وَأَنَا شَاكِيَةٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُجِّي وَاشْتَرِطِي أَنَّ مَحِلِّي حَيْثُ حَبَسْتَنِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Zuboʼa binti Zubayr ibn Abdulmuttalibning oldiga kirdilar. Shunda u: «Men haj qilmoqchiman, lekin betobman», dedi. Nabiy ﷺ: «Haj qil va: ‹Meni qayerda toʻxtatsang, ehromdan chiqar joyim oʻsha boʻlsin› — deb shart qilib qoʻy», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Зубўа бинти Зубайр ибн Абдулмутталибнинг олдига кирдилар. Шунда у: «Мен ҳаж қилмоқчиман, лекин бетобман», деди. Набий ﷺ: «Ҳаж қил ва: ‹Мени қаерда тўхтатсанг, эҳромдан чиқар жойим ўша бўлсин› — деб шарт қилиб қўй», дедилар.