حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ جَدَّتِهِ فَمَا أَدْرِي أَسْمَاءَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ أَوْ سُعْدَى بِنْتَ عَوْفٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى ضُبَاعَةَ بِنْتِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ مَا يَمْنَعُكَ مِنْ الْحَجِّ يَا عَمَّةُ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ سَقِيمَةٌ وَإِنِّي أَخَافُ الْحَبْسَ قَالَ فَأَحْرِمِي وَاشْتَرِطِي أَنَّ مَحِلَّكِ حَيْثُ حُبِسْتِ
Rasululloh ﷺ Duboa binti Zubayr ibn Abdulmuttalibning oldiga kirib: «Ey ammajon, sizni hajdan nima toʻsyapti?» dedilar. U: «Yo Rasululloh! Men kasalvand ayolman va toʻxtab qolishdan qoʻrqaman», dedi. U zot: «Unda ehromga kir va: ‹Meni toʻsib qoʻygan joyda ehromdan chiqaman›, deb shart qoʻy», dedilar.Расулуллоҳ ﷺ Дубоа бинти Зубайр ибн Абдулмутталибнинг олдига кириб: «Эй аммажон, сизни ҳаждан нима тўсяпти?» дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ! Мен касалванд аёлман ва тўхтаб қолишдан қўрқаман», деди. У зот: «Унда эҳромга кир ва: ‹Мени тўсиб қўйган жойда эҳромдан чиқаман›, деб шарт қўй», дедилар.