Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺning yonlaridan oʻtdi — yoki u zotning huzurlarida bir kishi zikr qilindi. Shunda u zot: «Allohning bandasi va qabilaning birodari boʻlmish bu qanday yomon!» dedilar. Soʻng u u zotning huzurlariga kirdi, u zot esa unga yuzlarini burib (ochiq chehra bilan) kutib oldilar, hatto biz uning u zotning huzurlarida (alohida) oʻrni bor deb oʻyladik.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺнинг ёнларидан ўтди — ёки у зотнинг ҳузурларида бир киши зикр қилинди. Шунда у зот: «Аллоҳнинг бандаси ва қабиланинг биродари бўлмиш бу қандай ёмон!» дедилар. Сўнг у у зотнинг ҳузурларига кирди, у зот эса унга юзларини буриб (очиқ чеҳра билан) кутиб олдилар, ҳатто биз унинг у зотнинг ҳузурларида (алоҳида) ўрни бор деб ўйладик.