حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ قَالَ خَالِدٌ الْحَذَّاءُ أَخْبَرَنِي عَنْ خَالِدِ بْنِ أَبِي الصَّلْتِ قَالَكُنْتُ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فِي خِلَافَتِهِ قَالَ وَعِنْدَهُ عِرَاكُ بْنُ مَالِكٍ فَقَالَ عُمَرُ مَا اسْتَقْبَلْتُ الْقِبْلَةَ وَلَا اسْتَدْبَرْتُهَا بِبَوْلٍ وَلَا غَائِطٍ مُنْذُ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ عِرَاكٌ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا بَلَغَهُ قَوْلُ النَّاسِ فِي ذَلِكَ أَمَرَ بِمَقْعَدَتِهِ فَاسْتَقْبَلَ بِهَا الْقِبْلَةَ
Xolid ibn Abus-Salt aytdi: Men Umar ibn Abdulazizning huzurida — uning xalifaligi davrida edim, uning yonida Irok ibn Molik ham bor edi. Umar: «Men falon-falon vaqtdan buyon kichik yoki katta hojat chiqarishda qiblaga yuzlanmadim va unga orqa oʻgirmadim», dedi. Shunda Irok: «Menga Oisha soʻzlab berdiki, Rasululloh ﷺga odamlarning bu haqdagi soʻzi yetib kelganda, u zot oʻz hojat oʻrinlariga buyurdilar va u qiblaga qaratildi», dedi.Холид ибн Абус-Салт айтди: Мен Умар ибн Абдулазизнинг ҳузурида — унинг халифалиги даврида эдим, унинг ёнида Ирок ибн Молик ҳам бор эди. Умар: «Мен фалон-фалон вақтдан буён кичик ёки катта ҳожат чиқаришда қиблага юзланмадим ва унга орқа ўгирмадим», деди. Шунда Ирок: «Менга Оиша сўзлаб бердики, Расулуллоҳ ﷺга одамларнинг бу ҳақдаги сўзи етиб келганда, у зот ўз ҳожат ўринларига буюрдилар ва у қиблага қаратилди», деди.