حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ وَوَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي سُجُودِهِ وَرُكُوعِهِ سُبْحَانَكَ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ قَالَ وَكِيعٌ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ rukuʼ va sajdalarida: «Subhonaka robbano va bihamdik, allohummagʻfir liy (Pokim Sen, ey Robbimiz, va Senga hamd boʻlsin; Allohim, meni magʻfirat qil)», deb koʻp aytar edilar — bu bilan Qurʼonni (yaʼni undagi amrni) taʼvil qilar edilar. Vakiʼ: «Allohumma va bihamdik», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ рукуъ ва саждаларида: «Субҳонака роббано ва биҳамдик, аллоҳуммағфир лий (Поким Сен, эй Роббимиз, ва Сенга ҳамд бўлсин; Аллоҳим, мени мағфират қил)», деб кўп айтар эдилар — бу билан Қуръонни (яъни ундаги амрни) таъвил қилар эдилар. Вакиъ: «Аллоҳумма ва биҳамдик», деди.