حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ وَسُلَيْمَانُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَفْتِلُ قَلَائِدَ هَدْيِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْغَنَمِ ثُمَّ يَبْعَثُ بِهَا وَمَا يُحْرِمُحَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ مَنْصُورٍ قَالَ غَنَمًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Men Rasululloh ﷺning qoʻydan boʻlgan hadiylarining marjonlarini eshar edim, soʻng u zot ularni joʻnatardilar, oʻzlari esa ehromga kirmas edilar». Yahyo Shuʼbadan, u Mansurdan: «qoʻylarni», deb rivoyat qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг қўйдан бўлган ҳадийларининг маржонларини эшар эдим, сўнг у зот уларни жўнатардилар, ўзлари эса эҳромга кирмас эдилар». Яҳё Шуъбадан, у Мансурдан: «қўйларни», деб ривоят қилди.