حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ مُبَارَكٍ عَنْ كَرِيمَةَ بِنْتِ هَمَّامٍ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُيَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ إِيَّاكُنَّ وَقَشْرَ الْوَجْهِ فَسَأَلَتْهَا امْرَأَةٌ عَنْ الْخِضَابِ فَقَالَتْ لَا بَأْسَ بِالْخِضَابِ وَلَكِنِّي أَكْرَهُهُ لِأَنَّ حَبِيبِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَكْرَهُ رِيحَهُ
Karima bint Hammom aytdi: Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganini eshitdim: «Ey ayollar jamoasi, yuzni qirishdan ehtiyot boʻlinglar!» Bir ayol undan xino (bilan boʻyash) haqida soʻradi. U: «Xinoda hech qanday zarar yoʻq, lekin men uni yoqtirmayman, chunki sevimlim ﷺ uning hidini yoqtirmas edilar», dedi.Карима бинт Ҳаммом айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитдим: «Эй аёллар жамоаси, юзни қиришдан эҳтиёт бўлинглар!» Бир аёл ундан хино (билан бўяш) ҳақида сўради. У: «Хинода ҳеч қандай зарар йўқ, лекин мен уни ёқтирмайман, чунки севимлим ﷺ унинг ҳидини ёқтирмас эдилар», деди.