حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ بِلَالٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى يَقُومُ مَقَامَكَ لَا يُسْمِعُ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ فَقَالَتْ لَهُ حَفْصَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى يَقُومُ مَقَامَكَ لَا يُسْمِعُ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ فَقَالَ إِنَّكُنَّ لَأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَتْ فَأَمَرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَقَالَتْ فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ وَرِجْلَاهُ تَخُطَّانِ فِي الْأَرْضِ حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمَّا سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ قُمْ كَمَا أَنْتَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَاعِدًا وَأَبُو بَكْرٍ قَائِمًا يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يَقْتَدُونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning (kasalliklari) ogʻirlashganida, Bilol u zotni namozga chaqirish uchun keldi. U zot: «Abu Bakrga buyuringlar, odamlarga namoz oʻqib bersin», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, Abu Bakr koʻngli nozik kishi; Sizning oʻrningizda tursa, odamlarga (ovozini) eshittira olmaydi; Umarga buyursangiz (boʻlmasmi)», dedim. U zot: «Abu Bakrga buyuringlar, odamlarga namoz oʻqib bersin», dedilar. Men Hafsaga: «Unga ayt», dedim. Hafsa u zotga: «Yo Rasululloh, Abu Bakr koʻngli nozik kishi; Sizning oʻrningizda tursa, odamlarga (ovozini) eshittira olmaydi; Umarga buyursangiz (boʻlmasmi)», dedi. Shunda u zot: «Albatta, sizlar Yusufning (huzuridagi) ayollarisiz. Abu Bakrga buyuringlar, odamlarga namoz oʻqib bersin», dedilar. Shunda Abu Bakrga buyurishdi, u odamlarga namoz oʻqib berdi. U namozni boshlagach, Rasululloh ﷺ oʻzlarida yengillik sezdilar va ikki kishining oʻrtasida (suyanib) turib chiqdilar, oyoqlari yer bilan sudralib borardi — hatto masjidga kirdilar. Abu Bakr u zotning shabadasini sezgach, orqaga chekinmoqchi boʻldi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Joyingda tur», deb ishora qildilar. Soʻng Rasululloh ﷺ kelib, Abu Bakrning chap tomoniga oʻtirdilar. Rasululloh ﷺ odamlarga oʻtirib namoz oʻqib berar, Abu Bakr esa tik turar edi; Abu Bakr Rasululloh ﷺ ning namoziga ergashar, odamlar esa Abu Bakrning namoziga ergashishardi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг (касалликлари) оғирлашганида, Билол у зотни намозга чақириш учун келди. У зот: «Абу Бакрга буюринглар, одамларга намоз ўқиб берсин», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, Абу Бакр кўнгли нозик киши; Сизнинг ўрнингизда турса, одамларга (овозини) эшиттира олмайди; Умарга буюрсангиз (бўлмасми)», дедим. У зот: «Абу Бакрга буюринглар, одамларга намоз ўқиб берсин», дедилар. Мен Ҳафсага: «Унга айт», дедим. Ҳафса у зотга: «Ё Расулуллоҳ, Абу Бакр кўнгли нозик киши; Сизнинг ўрнингизда турса, одамларга (овозини) эшиттира олмайди; Умарга буюрсангиз (бўлмасми)», деди. Шунда у зот: «Албатта, сизлар Юсуфнинг (ҳузуридаги) аёлларисиз. Абу Бакрга буюринглар, одамларга намоз ўқиб берсин», дедилар. Шунда Абу Бакрга буюришди, у одамларга намоз ўқиб берди. У намозни бошлагач, Расулуллоҳ ﷺ ўзларида енгиллик сездилар ва икки кишининг ўртасида (суяниб) туриб чиқдилар, оёқлари ер билан судралиб борарди — ҳатто масжидга кирдилар. Абу Бакр у зотнинг шабадасини сезгач, орқага чекинмоқчи бўлди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Жойингда тур», деб ишора қилдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ келиб, Абу Бакрнинг чап томонига ўтирдилар. Расулуллоҳ ﷺ одамларга ўтириб намоз ўқиб берар, Абу Бакр эса тик турар эди; Абу Бакр Расулуллоҳ ﷺ нинг намозига эргашар, одамлар эса Абу Бакрнинг намозига эргашишарди.