قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى السَّامِيُّ حَدَّثَنَا بُرْدٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْاسْتَفْتَحْتُ الْبَابَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَمَشَى فِي الْقِبْلَةِ إِمَّا عَنْ يَمِينِهِ وَإِمَّا عَنْ يَسَارِهِ حَتَّى فَتَحَ لِي ثُمَّ رَجَعَ إِلَى مُصَلَّاهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men eshikni ochishni soʻradim, Rasululloh ﷺ esa turib namoz oʻqiyotgan edilar. U zot qibla (tomonida) — yo oʻng tomonlariga, yo chap tomonlariga — yurib, menga (eshikni) ochdilar, soʻng namoz oʻqiyotgan joylariga qaytdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен эшикни очишни сўрадим, Расулуллоҳ ﷺ эса туриб намоз ўқиётган эдилар. У зот қибла (томонида) — ё ўнг томонларига, ё чап томонларига — юриб, менга (эшикни) очдилар, сўнг намоз ўқиётган жойларига қайтдилар.