حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا أَيْمَنُ بْنُ نَابِلٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي لَيْثٍ عَنْ أُمِّ كُلْثُومٍ بِنْتِ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَقْرَبٍ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَلَيْكُمْ بِالتَّلْبِينِ الْبَغِيضِ النَّافِعِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ يَغْسِلُ بَطْنَ أَحَدِكُمْ كَمَا يَغْسِلُ أَحَدُكُمْ وَجْهَهُ بِالْمَاءِ مِنْ الْوَسَخِ وَقَالَتْ كَانَ إِذَا اشْتَكَى مِنْ أَهْلِهِ إِنْسَانٌ لَا تَزَالُ الْبُرْمَةُ عَلَى النَّارِ حَتَّى يَأْتِيَ عَلَيْهِ أَحَدُ طَرَفَيْهِ وَقَالَ يَعْنِي رَوْحٌ بِبَغْدَادَ كَانَ إِذَا اشْتَكَى أَحَدٌ مِنْ أَهْلِهِ شَيْئًا لَا تَزَالُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺning: «Sizlarga yoqimsiz, ammo foydali talbinani lozim tutinglar. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, u sizlardan biringizning qornini — biringiz yuzini suv bilan kirdan yuvganidek — yuvadi», deb aytayotganlarini eshitdim. U (Oisha) dedi: Ahllaridan bir kishi kasal boʻlsa, uning ikki tomonidan biri kelmaguncha, qozon oʻtdan tushmas edi. Ravh Bagʻdodda: Ahllaridan biri biror narsadan shikoyat qilsa, doimo… dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Сизларга ёқимсиз, аммо фойдали талбинани лозим тутинглар. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, у сизлардан бирингизнинг қорнини — бирингиз юзини сув билан кирдан ювганидек — ювади», деб айтаётганларини эшитдим. У (Оиша) деди: Аҳлларидан бир киши касал бўлса, унинг икки томонидан бири келмагунча, қозон ўтдан тушмас эди. Равҳ Бағдодда: Аҳлларидан бири бирор нарсадан шикоят қилса, доимо… деди.