حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ قَالَاعْتَلَجَ نَاسٌ فَأَصَابَ طُنُبُ الْفُسْطَاطِ عَيْنَ رَجُلٍ مِنْهُمْ فَضَحِكُوا فَقَالَتْ عَائِشَةُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ تَشُوكُهُ شَوْكَةٌ فَمَا فَوْقَهَا إِلَّا حَطَّ اللَّهُ عَنْهُ خَطِيئَةً وَرَفَعَ لَهُ بِهَا دَرَجَةً
Asvaddan rivoyat qilinadi: Odamlar bir-birlari bilan olishdilar, shunda chodirning arqoni ulardan bir kishining koʻziga tegdi va (boshqalar) kulishdi. Shunda Oisha (roziyallohu anho): «Men Rasululloh ﷺning: ‹Qaysi bir moʻminga tikan (sanchilsa) va undan yuqorisi (yetsa), albatta Alloh u bilan undan bir xatosini oʻchiradi va unga bir daraja koʻtaradi›, deganlarini eshitganman», dedi.Асваддан ривоят қилинади: Одамлар бир-бирлари билан олишдилар, шунда чодирнинг арқони улардан бир кишининг кўзига тегди ва (бошқалар) кулишди. Шунда Оиша (розияллоҳу анҳо): «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Қайси бир мўминга тикан (санчилса) ва ундан юқориси (етса), албатта Аллоҳ у билан ундан бир хатосини ўчиради ва унга бир даража кўтаради›, деганларини эшитганман», деди.