حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ مَوْلَى قُرَيْبَةَ عَنْ قُرَيْبَةَ بِنْتِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْوِصَالِ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي
Qurayba bint Muhammad ibn Abdurrahmon ibn Abu Bakrdan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺ visol (iftor qilmay ketma-ket roʻza tutish)dan qaytardilar. Shunda: «Ey Allohning Rasuli, axir siz visol qilasiz-ku», deyildi. U zot: «Men tunni Robbim meni taomlantirgan va sugʻorgan holda oʻtkazaman», dedilar.Қурайба бинт Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Абу Бакрдан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қиладики, Расулуллоҳ ﷺ висол (ифтор қилмай кетма-кет рўза тутиш)дан қайтардилар. Шунда: «Эй Аллоҳнинг Расули, ахир сиз висол қиласиз-ку», дейилди. У зот: «Мен тунни Роббим мени таомлантирган ва суғорган ҳолда ўтказаман», дедилар.