حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ إِيَاسٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْجَسْرِيِّ قَالَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ وَعِنْدَهَا حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ فَقَالَتْ لِي إِنَّ هَذِهِ حَفْصَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَقْبَلَتْ عَلَيْهَا فَقَالَتْ أَنْشُدُكِ اللَّهَ أَنْ تُصَدِّقِينِي بِكَذِبٍ قُلْتُهُ أَوْ تُكَذِّبِينِي بِصِدْقٍ قُلْتُهُ تَعْلَمِينَ أَنِّي كُنْتُ أَنَا وَأَنْتِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ فَقُلْتُ لَكِ أَتَرَيْنَهُ قَدْ قُبِضَ قُلْتِ لَا أَدْرِي فَأَفَاقَ فَقَالَ افْتَحُوا لَهُ الْبَابَ ثُمَّ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَقُلْتُ لَكِ أَتَرَيْنَهُ قَدْ قُبِضَ قُلْتِ لَا أَدْرِي ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ افْتَحُوا لَهُ الْبَابَ فَقُلْتُ لَكِ أَبِي أَوْ أَبُوكِ قُلْتِ لَا أَدْرِي فَفَتَحْنَا الْبَابَ فَإِذَا عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَلَمَّا أَنْ رَآهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ادْنُهْ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ فَسَارَّهُ بِشَيْءٍ لَا أَدْرِي أَنَا وَأَنْتِ مَا هُوَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ أَفَهِمْتَ مَا قُلْتُ لَكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ ادْنُهْ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ أُخْرَى مِثْلَهَا فَسَارَّهُ بِشَيْءٍ لَا نَدْرِي مَا هُوَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ أَفَهِمْتَ مَا قُلْتُ لَكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ ادْنُهُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ إِكْبَابًا شَدِيدًا فَسَارَّهُ بِشَيْءٍ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ أَفَهِمْتَ مَا قُلْتُ لَكَ قَالَ نَعَمْ سَمِعَتْهُ أُذُنَيَّ وَوَعَاهُ قَلْبِي فَقَالَ لَهُ اخْرُجْ قَالَ قَالَتْ حَفْصَةُ اللَّهُمَّ نَعَمْ أَوْ قَالَتْ اللَّهُمَّ صِدْقٌ
Abu Abdulloh al-Jasriy aytdi: Men Oishaning huzuriga kirdim, uning yonida Umarning qizi Hafsa bor edi. U menga: «Mana bu — Nabiy ﷺning zavjalari Hafsadir», dedi. Soʻng unga yuzlanib: «Allohning nomi bilan soʻrayman: aytgan yolgʻonimni tasdiqlamagin, aytgan rostimni ham yolgʻonga chiqarmagin. Bilasanmi, men va sen Rasululloh ﷺning huzurlarida edik; u zot hushdan ketdilar. Men senga: ‹U zot vafot etdilar deb oʻylaysanmi?› dedim; sen: ‹Bilmadim›, deding. Soʻng u zot oʻzlariga kelib: ‹Unga eshikni ochinglar›, dedilar. Keyin yana hushdan ketdilar; men senga: ‹U zot vafot etdilar deb oʻylaysanmi?› dedim; sen: ‹Bilmadim›, deding. Soʻng u zot oʻzlariga kelib: ‹Unga eshikni ochinglar›, dedilar. Men senga: ‹Mening otammi yoki sening otangmi?› dedim; sen: ‹Bilmadim›, deding. Biz eshikni ochsak — Usmon ibn Affon (ekan). Nabiy ﷺ uni koʻrganlarida: ‹Yaqin kel›, dedilar. U egildi, u zot unga bir narsani sirlashib aytdilar — men ham, sen ham u nima ekanini bilmaymiz. Soʻng u zot boshlarini koʻtarib: ‹Senga aytganimni tushundingmi?› dedilar. U: ‹Ha›, dedi. U zot: ‹Yaqin kel›, dedilar; u yana shunday egildi, u zot unga bir narsani sirlashib aytdilar — biz uning nimaligini bilmaymiz. Soʻng boshlarini koʻtarib: ‹Senga aytganimni tushundingmi?› dedilar. U: ‹Ha›, dedi. U zot: ‹Yaqin kel›, dedilar; u qattiq egildi, u zot unga bir narsani sirlashib aytdilar. Soʻng boshlarini koʻtarib: ‹Senga aytganimni tushundingmi?› dedilar. U: ‹Ha, uni ikki qulogʻim eshitdi va qalbim uni saqladi›, dedi. Shunda u zot unga: ‹Chiqaver›, dedilar», dedi. (Roviy) dedi: Hafsa: «Ey Alloh, ha», dedi — yoki: «Ey Alloh, (bu) rost», dedi.Абу Абдуллоҳ ал-Жасрий айтди: Мен Оишанинг ҳузурига кирдим, унинг ёнида Умарнинг қизи Ҳафса бор эди. У менга: «Мана бу — Набий ﷺнинг завжалари Ҳафсадир», деди. Сўнг унга юзланиб: «Аллоҳнинг номи билан сўрайман: айтган ёлғонимни тасдиқламагин, айтган ростимни ҳам ёлғонга чиқармагин. Биласанми, мен ва сен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида эдик; у зот ҳушдан кетдилар. Мен сенга: ‹У зот вафот этдилар деб ўйлайсанми?› дедим; сен: ‹Билмадим›, дединг. Сўнг у зот ўзларига келиб: ‹Унга эшикни очинглар›, дедилар. Кейин яна ҳушдан кетдилар; мен сенга: ‹У зот вафот этдилар деб ўйлайсанми?› дедим; сен: ‹Билмадим›, дединг. Сўнг у зот ўзларига келиб: ‹Унга эшикни очинглар›, дедилар. Мен сенга: ‹Менинг отамми ёки сенинг отангми?› дедим; сен: ‹Билмадим›, дединг. Биз эшикни очсак — Усмон ибн Аффон (экан). Набий ﷺ уни кўрганларида: ‹Яқин кел›, дедилар. У эгилди, у зот унга бир нарсани сирлашиб айтдилар — мен ҳам, сен ҳам у нима эканини билмаймиз. Сўнг у зот бошларини кўтариб: ‹Сенга айтганимни тушундингми?› дедилар. У: ‹Ҳа›, деди. У зот: ‹Яқин кел›, дедилар; у яна шундай эгилди, у зот унга бир нарсани сирлашиб айтдилар — биз унинг нималигини билмаймиз. Сўнг бошларини кўтариб: ‹Сенга айтганимни тушундингми?› дедилар. У: ‹Ҳа›, деди. У зот: ‹Яқин кел›, дедилар; у қаттиқ эгилди, у зот унга бир нарсани сирлашиб айтдилар. Сўнг бошларини кўтариб: ‹Сенга айтганимни тушундингми?› дедилар. У: ‹Ҳа, уни икки қулоғим эшитди ва қалбим уни сақлади›, деди. Шунда у зот унга: ‹Чиқавер›, дедилар», деди. (Ровий) деди: Ҳафса: «Эй Аллоҳ, ҳа», деди — ёки: «Эй Аллоҳ, (бу) рост», деди.