حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَقُولُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْجُبْ نِسَاءَكَ قَالَتْ فَلَمْ يَفْعَلْ قَالَتْ وَكَانَ أَزْوَاجُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجْنَ لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ فَخَرَجَتْ سَوْدَةُ بِنْتُ زَمْعَةَ وَكَانَتْ امْرَأَةً طَوِيلَةً فَرَآهَا عُمَرُ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ قَدْ عَرَفْتُكِ يَا سَوْدَةُ حِرْصًا عَلَى أَنْ يُنْزَلَ الْحِجَابُ قَالَتْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْحِجَابَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Umar ibn Xattob Rasululloh ﷺga: «Zavjalaringizni (pardaga) toʻsing», der edi. (Oisha) aytdi: Ammo u zot (bunday) qilmadilar. (Oisha) aytdi: Rasululloh ﷺning zavjalari kechasi — vaqti-vaqti bilan — Manosiʼ tomonga chiqar edilar. (Bir kuni) Savda binti Zamʼa chiqdi — u uzun boʻyli ayol edi — va masjidda boʻlgan Umar uni koʻrib: «Men seni tanidim, ey Savda!» — dedi. Bu hijob nozil qilinishini qattiq istagani (uchun edi). (Oisha) aytdi: Bas, Alloh azza va jalla hijobni nozil qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Умар ибн Хаттоб Расулуллоҳ ﷺга: «Завжаларингизни (пардага) тўсинг», дер эди. (Оиша) айтди: Аммо у зот (бундай) қилмадилар. (Оиша) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг завжалари кечаси — вақти-вақти билан — Маносиъ томонга чиқар эдилар. (Бир куни) Савда бинти Замъа чиқди — у узун бўйли аёл эди — ва масжидда бўлган Умар уни кўриб: «Мен сени танидим, эй Савда!» — деди. Бу ҳижоб нозил қилинишини қаттиқ истагани (учун эди). (Оиша) айтди: Бас, Аллоҳ азза ва жалла ҳижобни нозил қилди.