حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَتَتْ سَهْلَةُ بِنْتُ سُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو وَكَانَتْ تَحْتَ أَبِي حُذَيْفَةَ بْنِ عُتْبَةَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّ سَالِمًا مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ يَدْخُلُ عَلَيْنَا وَإِنَّا فُضُلٌ وَإِنَّا كُنَّا نَرَاهُ وَلَدًا وَكَانَ أَبُو حُذَيْفَةَ تَبَنَّاهُ كَمَا تَبَنَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْدًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ {ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ} فَأَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ أَنْ تُرْضِعَ سَالِمًا فَأَرْضَعَتْهُ خَمْسَ رَضَعَاتٍ وَكَانَ بِمَنْزِلَةِ وَلَدِهَا مِنْ الرَّضَاعَةِفَبِذَلِكَ كَانَتْ عَائِشَةُ تَأْمُرُ أَخَوَاتِهَا وَبَنَاتِ أَخَوَاتِهَا أَنْ يُرْضِعْنَ مَنْ أَحَبَّتْ عَائِشَةُ أَنْ يَرَاهَا وَيَدْخُلَ عَلَيْهَا وَإِنْ كَانَ كَبِيرًا خَمْسَ رَضَعَاتٍ ثُمَّ يَدْخُلُ عَلَيْهَا وَأَبَتْ أُمُّ سَلَمَةَ وَسَائِرُ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُدْخِلْنَ عَلَيْهِنَّ بِتِلْكَ الرَّضَاعَةِ أَحَدًا مِنْ النَّاسِ حَتَّى يَرْضَعَ فِي الْمَهْدِ وَقُلْنَ لِعَائِشَةَ وَاللَّهِ مَا نَدْرِي لَعَلَّهَا كَانَتْ رُخْصَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِسَالِمٍ مِنْ دُونِ النَّاسِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Huzayfa ibn Utbaning nikohida boʻlgan Sahla binti Suhayl ibn Amr Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Abu Huzayfaning ozod qilingan quli Solim bizning oldimizga kiradi, biz esa (uyda) yengil kiyimda boʻlamiz. Biz uni farzand deb bilar edik. Abu Huzayfa uni Rasululloh ﷺ Zaydni oʻgʻil qilib olganlaridek oʻgʻil qilib olgan edi», — dedi. Shunda Alloh {Ularni otalariga nisbat berib chaqiringlar, shu Allohning huzurida adolatliroqdir} (oyatini) nozil qildi. Rasululloh ﷺ shunda unga Solimni emizishni buyurdilar. U uni besh marta emizdi va u (Solim) uning emizgan farzandi maqomida boʻlib qoldi. Mana shu sababli Oisha opa-singillariga va aka-ukalarining qizlariga, oʻzini koʻrishini va huzuriga kirishini xohlagan kishini — katta yoshda boʻlsa ham — besh marta emizishni buyurar, soʻng u uning huzuriga kirar edi. Ummu Salama va Nabiy ﷺning boshqa zavjalari esa beshikda emmagan hech kimni shu emizish bilan oldilariga kiritishdan bosh tortdilar va Oishaga: «Allohga qasamki, bilmaymiz, ehtimol bu Rasululloh ﷺning boshqa odamlarga emas, faqat Solimga bergan ruxsatlari boʻlsa kerak», — deyishdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Ҳузайфа ибн Утбанинг никоҳида бўлган Саҳла бинти Суҳайл ибн Амр Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Абу Ҳузайфанинг озод қилинган қули Солим бизнинг олдимизга киради, биз эса (уйда) енгил кийимда бўламиз. Биз уни фарзанд деб билар эдик. Абу Ҳузайфа уни Расулуллоҳ ﷺ Зайдни ўғил қилиб олганларидек ўғил қилиб олган эди», — деди. Шунда Аллоҳ {Уларни оталарига нисбат бериб чақиринглар, шу Аллоҳнинг ҳузурида адолатлироқдир} (оятини) нозил қилди. Расулуллоҳ ﷺ шунда унга Солимни эмизишни буюрдилар. У уни беш марта эмизди ва у (Солим) унинг эмизган фарзанди мақомида бўлиб қолди. Мана шу сабабли Оиша опа-сингилларига ва ака-укаларининг қизларига, ўзини кўришини ва ҳузурига киришини хоҳлаган кишини — катта ёшда бўлса ҳам — беш марта эмизишни буюрар, сўнг у унинг ҳузурига кирар эди. Умму Салама ва Набий ﷺнинг бошқа завжалари эса бешикда эммаган ҳеч кимни шу эмизиш билан олдиларига киритишдан бош тортдилар ва Оишага: «Аллоҳга қасамки, билмаймиз, эҳтимол бу Расулуллоҳ ﷺнинг бошқа одамларга эмас, фақат Солимга берган рухсатлари бўлса керак», — дейишди.