حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْلَمَّا مَاتَ أَبُو سَلَمَةَ قُلْتُ غَرِيبٌ وَمَاتَ بِأَرْضِ غُرْبَةٍ فَأَفَضْتُ بُكَاءً فَجَاءَتْ امْرَأَةٌ تُرِيدُ أَنْ تُسْعِدَنِي مِنْ الصَّعِيدِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُرِيدِينَ أَنْ تُدْخِلِي الشَّيْطَانَ بَيْتًا قَدْ أَخْرَجَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْهُ قَالَتْ فَلَمْ أَبْكِ عَلَيْهِ
Ummu Salama (roziyallohu anho) aytdi: Abu Salama vafot etganida men: «Gʻarib (kishi) edi va gʻurbat yurtida vafot etdi», dedim va koʻp yigʻladim. Shunda bir ayol menga (yigʻida) hamdard boʻlgani keldi. Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla shaytonni chiqargan uyga uni kiritmoqchimisan?» dedilar. U aytdi: Shundan soʻng men unga yigʻlamadim.Умму Салама (розияллоҳу анҳо) айтди: Абу Салама вафот этганида мен: «Ғариб (киши) эди ва ғурбат юртида вафот этди», дедим ва кўп йиғладим. Шунда бир аёл менга (йиғида) ҳамдард бўлгани келди. Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла шайтонни чиқарган уйга уни киритмоқчимисан?» дедилар. У айтди: Шундан сўнг мен унга йиғламадим.