حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ بِمِنًى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَصَابَتْهُ مُصِيبَةٌ فَلْيَقُلْ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ اللَّهُمَّ عِنْدَكَ أَحْتَسِبُ مُصِيبَتِي فَأْجُرْنِي فِيهَا وَأَبْدِلْنِي بِهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلَمَّا مَاتَ أَبُو سَلَمَةَ قُلْتُهَا فَجَعَلْتُ كُلَّمَا بَلَغْتُ وَأَبْدِلْنِي بِهَا خَيْرًا مِنْهَا قُلْتُ فِي نَفْسِي وَمَنْ خَيْرٌ مِنْ أَبِي سَلَمَةَ ثُمَّ قُلْتُهَا فَلَمَّا انْقَضَتْ عِدَّتُهَا بَعَثَ إِلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ يَخْطُبُهَا فَلَمْ تَزَوَّجْهُ فَبَعَثَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَخْطُبُهَا عَلَيْهِ فَقَالَتْ أَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي امْرَأَةٌ غَيْرَى وَأَنِّي امْرَأَةٌ مُصْبِيَةٌ وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِي شَاهِدًا فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَيْهَا فَقُلْ لَهَا أَمَّا قَوْلُكِ إِنِّي امْرَأَةٌ غَيْرَى فَأَدْعُو اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَيُذْهِبُ غَيْرَتَكِ وَأَمَّا قَوْلُكِ إِنِّي امْرَأَةٌ مُصْبِيَةٌ فَسَتُكْفَيْنَ صِبْيَانَكِ وَأَمَّا قَوْلُكِ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِكِ شَاهِدًا فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِكِ شَاهِدٌ وَلَا غَائِبٌ يَكْرَهُ ذَلِكَ
Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimga bir musibat yetsa, ‹Inna lillahi va inna ilayhi rojiuun. Allohumma, indaka ahtasibu musiybatiy, faʼjurniy fiyha va abdilniy biha xayron minha (Ey Alloh, musibatimning ajrini Sendan umid qilaman, uning ajrini bergin va uning oʻrniga undan yaxshirogʻini bergin)› desin», dedilar. Abu Salama vafot etganida men shu (duo)ni aytdim. Har safar «va abdilniy biha xayron minha» soʻziga yetganimda, koʻnglimda: «Abu Salamadan kim ham yaxshiroq boʻlardi?» der edim. Soʻng yana uni aytdim. Iddasi tugagach, Abu Bakr unga sovchi qoʻyib yubordi, ammo u unga turmushga chiqmadi. Soʻng Rasululloh ﷺ unga Umar ibn al-Xattobni oʻzi uchun sovchi qilib yubordi. U ayol: «Rasululloh ﷺga aytginki, men rashkchi ayolman, bola-chaqali ayolman va valiylarimdan biror kishi bu yerda hozir emas», dedi. Umar Rasululloh ﷺning oldiga kelib buni aytdi. Shunda u zot: «Uning oldiga qaytib borgin va unga aytgin: ‹Men rashkchi ayolman degan soʻzingga kelsak, men Alloh azza va jallaga duo qilaman, U sening rashkingni ketkazadi. Bola-chaqali ayolman degan soʻzingga kelsak, sening bolalaringga yetarli boʻlinadi. Valiylarimdan biror kishi hozir emas degan soʻzingga kelsak, valiylaringdan hozir ham, gʻoyib ham boʻlgan biror kishi bunga norozi emas›», dedilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимга бир мусибат етса, ‹Инна лиллаҳи ва инна илайҳи рожиуун. Аллоҳумма, индака аҳтасибу мусийбатий, фаъжурний фийҳа ва абдилний биҳа хайрон минҳа (Эй Аллоҳ, мусибатимнинг ажрини Сендан умид қиламан, унинг ажрини бергин ва унинг ўрнига ундан яхшироғини бергин)› десин», дедилар. Абу Салама вафот этганида мен шу (дуо)ни айтдим. Ҳар сафар «ва абдилний биҳа хайрон минҳа» сўзига етганимда, кўнглимда: «Абу Саламадан ким ҳам яхшироқ бўларди?» дер эдим. Сўнг яна уни айтдим. Иддаси тугагач, Абу Бакр унга совчи қўйиб юборди, аммо у унга турмушга чиқмади. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ унга Умар ибн ал-Хаттобни ўзи учун совчи қилиб юборди. У аёл: «Расулуллоҳ ﷺга айтгинки, мен рашкчи аёлман, бола-чақали аёлман ва валийларимдан бирор киши бу ерда ҳозир эмас», деди. Умар Расулуллоҳ ﷺнинг олдига келиб буни айтди. Шунда у зот: «Унинг олдига қайтиб боргин ва унга айтгин: ‹Мен рашкчи аёлман деган сўзингга келсак, мен Аллоҳ азза ва жаллага дуо қиламан, У сенинг рашкингни кетказади. Бола-чақали аёлман деган сўзингга келсак, сенинг болаларингга етарли бўлинади. Валийларимдан бирор киши ҳозир эмас деган сўзингга келсак, валийларингдан ҳозир ҳам, ғойиб ҳам бўлган бирор киши бунга норози эмас›», дедилар.