قَالَ قَرَأْتُ عَلَى أَبِي: يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ السَّائِبِ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ قَالَكَانَتْ خُنَاسُ بِنْتُ خِذَامٍ عِنْدَ رَجُلٍ تَأَيَّمَتْ مِنْهُ فَزَوَّجَهَا أَبُوهَا رَجُلًا مِنْ بَنِي عَوْفٍ وَحَطَّتْ هِيَ إِلَى أَبِي لُبَابَةَ فَأَبَى أَبُوهَا إِلَّا أَنْ يُلْزِمَهَا الْعَوْفِيَّ وَأَبَتْ هِيَ حَتَّى ارْتَفَعَ شَأْنُهُمَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هِيَ أَوْلَى بِأَمْرِهَا فَأَلْحِقْهَا بِهَوَاهَا فَتَزَوَّجَتْ أَبَا لُبَابَةَ فَوَلَدَتْ لَهُ أَبَا السَّائِبِ
Hajjoj ibn Soib ibn Abu Lubaba (rahimahulloh) aytdi: Xunos binti Xizom bir kishining nikohida boʻlib, undan tul qolgan edi. Otasi uni Banu Avfdan boʻlgan bir kishiga nikohlab berdi, u esa Abu Lubabaga moyil edi. Otasi uni Avfiyga bogʻlashdan boshqasiga koʻnmadi, u esa (bunga) koʻnmadi. Nihoyat ikkovining ishi Nabiy ﷺ ga koʻtarildi. U zot: «U oʻz ishiga haqliroqdir. Bas, uni oʻzi moyil boʻlgan kishiga qoʻshib qoʻy», dedilar. Shunda u Abu Lubabaga turmushga chiqdi va undan unga Abus-Soibni tugʻib berdi.Ҳажжож ибн Соиб ибн Абу Лубаба (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Хунос бинти Хизом бир кишининг никоҳида бўлиб, ундан тул қолган эди. Отаси уни Бану Авфдан бўлган бир кишига никоҳлаб берди, у эса Абу Лубабага мойил эди. Отаси уни Авфийга боғлашдан бошқасига кўнмади, у эса (бунга) кўнмади. Ниҳоят икковининг иши Набий ﷺ га кўтарилди. У зот: «У ўз ишига ҳақлироқдир. Бас, уни ўзи мойил бўлган кишига қўшиб қўй», дедилар. Шунда у Абу Лубабага турмушга чиқди ва ундан унга Абус-Соибни туғиб берди.