حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَابْنُ بَكْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ بِنْتِ أَبِي طَالِبٍ قَالَتْدَخَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ وَهُوَ فِي قُبَّةٍ لَهُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ اغْتَسَلَ بِمَاءٍ كَانَ فِي صَحْفَةٍ إِنِّي لَأَرَى فِيهَا أَثَرَ الْعَجِينِ فَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي ضُحًى قُلْتُ إِخَالُ خَبَرَ أُمِّ هَانِئٍ هَذَا ثَبَتَ قَالَ نَعَمْ قَالَ ابْنُ بَكْرٍ الضُّحَى
Ummu Honiʼ binti Abu Tolib (roziyallohu anho) aytdi: Men Fath kuni Nabiy ﷺning huzurlariga kirdim, u zot oʻz chodirlarida edilar. Men u zotni bir tovoqdagi suv bilan gʻusl qilgan holda topdim — men unda xamir izini koʻrib turardim. Va u zotni zuho namozini oʻqiyotgan holda topdim. (Ibn Jurayj) aytdi: Men Atoga: «Ummu Honiʼning bu xabari sobit boʻlgan deb oʻylayman», dedim. U: «Ha», dedi. Ibn Bakr: «az-zuho», dedi.Умму Ҳониъ бинти Абу Толиб (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Фатҳ куни Набий ﷺнинг ҳузурларига кирдим, у зот ўз чодирларида эдилар. Мен у зотни бир товоқдаги сув билан ғусл қилган ҳолда топдим — мен унда хамир изини кўриб турардим. Ва у зотни зуҳо намозини ўқиётган ҳолда топдим. (Ибн Журайж) айтди: Мен Атога: «Умму Ҳониънинг бу хабари собит бўлган деб ўйлайман», дедим. У: «Ҳа», деди. Ибн Бакр: «аз-зуҳо», деди.