حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ بِأَعْلَى مَكَّةَ فَأَتَيْتُهُ فَجَاءَ أَبُو ذَرٍّ بِجَفْنَةٍ فِيهَا مَاءٌ قَالَتْ إِنِّي لَأَرَى فِيهَا أَثَرَ الْعَجِينِ قَالَتْ فَسَتَرَهُ يَعْنِي أَبَا ذَرٍّ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَمَانِ رَكَعَاتٍ وَذَلِكَ فِي الضُّحَى

Umm Honiy (roziyallohu anho) aytdi: Fath kuni Rasululloh ﷺ Makkaning yuqorisiga tushdilar. Men u zotning oldilariga keldim. Abu Zar ichida suv boʻlgan bir katta tovoq keltirdi. Men: «Men unda xamir izini koʻryapman», dedim. (Umm Honiy) aytdi: U — yaʼni Abu Zar — u zotni toʻsib turdi, u zot gʻusl qildilar. Soʻng Nabiy ﷺ sakkiz rakaat namoz oʻqidilar — bu zuho (payti)da edi.Умм Ҳоний (розияллоҳу анҳо) айтди: Фатҳ куни Расулуллоҳ ﷺ Макканинг юқорисига тушдилар. Мен у зотнинг олдиларига келдим. Абу Зар ичида сув бўлган бир катта товоқ келтирди. Мен: «Мен унда хамир изини кўряпман», дедим. (Умм Ҳоний) айтди: У — яъни Абу Зар — у зотни тўсиб турди, у зот ғусл қилдилар. Сўнг Набий ﷺ саккиз ракаат намоз ўқидилар — бу зуҳо (пайти)да эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَابْنُ بَكْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ بِنْتِ أَبِي طَالِبٍ قَالَتْدَخَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ وَهُوَ فِي قُبَّةٍ لَهُ فَوَجَدْتُهُ قَدْ اغْتَسَلَ بِمَاءٍ كَانَ فِي صَحْفَةٍ إِنِّي لَأَرَى فِيهَا أَثَرَ الْعَجِينِ فَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي ضُحًى قُلْتُ إِخَالُ خَبَرَ أُمِّ هَانِئٍ هَذَا ثَبَتَ قَالَ نَعَمْ قَالَ ابْنُ بَكْرٍ الضُّحَى

Ummu Honiʼ binti Abu Tolib (roziyallohu anho) aytdi: Men Fath kuni Nabiy ﷺning huzurlariga kirdim, u zot oʻz chodirlarida edilar. Men u zotni bir tovoqdagi suv bilan gʻusl qilgan holda topdim — men unda xamir izini koʻrib turardim. Va u zotni zuho namozini oʻqiyotgan holda topdim. (Ibn Jurayj) aytdi: Men Atoga: «Ummu Honiʼning bu xabari sobit boʻlgan deb oʻylayman», dedim. U: «Ha», dedi. Ibn Bakr: «az-zuho», dedi.Умму Ҳониъ бинти Абу Толиб (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Фатҳ куни Набий ﷺнинг ҳузурларига кирдим, у зот ўз чодирларида эдилар. Мен у зотни бир товоқдаги сув билан ғусл қилган ҳолда топдим — мен унда хамир изини кўриб турардим. Ва у зотни зуҳо намозини ўқиётган ҳолда топдим. (Ибн Журайж) айтди: Мен Атога: «Умму Ҳониънинг бу хабари собит бўлган деб ўйлайман», дедим. У: «Ҳа», деди. Ибн Бакр: «аз-зуҳо», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أُمِّ هَانِئٍوَكَانَ نَازِلًا عَلَيْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ سُتِرَ عَلَيْهِ فَاغْتَسَلَ فِي الضُّحَى فَصَلَّى ثَمَانِ رَكَعَاتٍ لَا يُدْرَى أَقِيَامُهَا أَطْوَلُ أَمْ سُجُودُهَا

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho)dan — u zot uning uyiga tushgan edilar — rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Fath kuni (kiyim bilan) toʻsilib, zuho paytida gʻusl qildilar, soʻng sakkiz rakaat namoz oʻqidilar; ularning qiyomi uzunroqmi yoki sajdasimi — bilinmas edi.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо)дан — у зот унинг уйига тушган эдилар — ривоят қилинадики, Набий ﷺ Фатҳ куни (кийим билан) тўсилиб, зуҳо пайтида ғусл қилдилар, сўнг саккиз ракаат намоз ўқидилар; уларнинг қиёми узунроқми ёки саждасими — билинмас эди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْقَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ مَرَّةً وَلَهُ أَرْبَعُ غَدَائِرَ

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺ bir safar Makkaga keldilar, u zotning toʻrtta oʻrim sochlari bor edi.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺ бир сафар Маккага келдилар, у зотнинг тўртта ўрим сочлари бор эди.

حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي حَاتِمُ بْنُ أَبِي صَغِيرَةَ وَرَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ أَبِي صَغِيرَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ قَالَ رَوْحٌ فِي حَدِيثِهِ حَدَّثَتْنِي أُمُّ هَانِئٍ فَقَالَتْ لِيسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى {وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمْ الْمُنْكَرَ} قَالَ كَانُوا يَخْذِفُونَ أَهْلَ الطَّرِيقِ وَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ فَذَاكَ الْمُنْكَرُ الَّذِي كَانُوا يَأْتُونَ قَالَ رَوْحٌ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى {وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمْ الْمُنْكَرَ}

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺdan Alloh taoloning {va oʻz majlisingizda munkar (ish) qilasizlar} degan soʻzi haqida soʻradim. U zot: «Ular yoʻlovchilarga tosh otar va ularni masxara qilar edilar; ular qilib turgan munkar (ish) mana shu edi», dedilar. Rovh: «Bas, bu Alloh taoloning {va oʻz majlisingizda munkar (ish) qilasizlar} degan soʻzidir», dedi.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан Аллоҳ таолонинг {ва ўз мажлисингизда мункар (иш) қиласизлар} деган сўзи ҳақида сўрадим. У зот: «Улар йўловчиларга тош отар ва уларни масхара қилар эдилар; улар қилиб турган мункар (иш) мана шу эди», дедилар. Ровҳ: «Бас, бу Аллоҳ таолонинг {ва ўз мажлисингизда мункар (иш) қиласизлар} деган сўзидир», деди.

حَدَّثَنَا زيدُ بْنُ الْحُبَابِ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي مُرَّةَ مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ فَاخِتَةَ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْلَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ أَجَرْتُ حَمْوَيْنِ لِي مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِذْ طَلَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ رَهْجَةُ الْغُبَارِ فِي مِلْحَفَةٍ مُتَوَشِّحًا بِهَا فَلَمَّا رَآنِي قَالَ مَرْحَبًا بِفَاخِتَةَ أُمِّ هَانِئٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَجَرْتُ حَمْوَيْنِ لِي مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ وَأَمَّنَّا مَنْ أَمَّنْتِ ثُمَّ أَمَرَ فَاطِمَةَ فَسَكَبَتْ لَهُ مَاءً فَتَغَسَّلَ بِهِ فَصَلَّى ثَمَانِ رَكَعَاتٍ فِي الثَّوْبِ مُتَلَبِّبًا بِهِ وَذَلِكَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ ضُحًى

Foxita Ummu Honiʼ (roziyallohu anho) aytdi: Makka fathi kuni men mushriklardan boʻlgan ikki qaynimga omon berdim. Shu payt Rasululloh ﷺ koʻrindilar, ustlarida chang-toʻzon bor, bir choyshabga oʻralgan edilar. Meni koʻrganlarida: «Marhabo, Foxita Ummu Honiʼ!» dedilar. Men: «Yo Rasululloh, men mushriklardan boʻlgan ikki qaynimga omon berdim», dedim. U zot: «Sen kimga omon bergan boʻlsang, biz ham unga omon berdik; sen kimni himoyaga olgan boʻlsang, biz ham uni himoyaga oldik», dedilar. Soʻng Fotimaga buyurdilar, u zotga suv quydi, u zot gʻusl qildilar. Keyin oʻsha kiyimga oʻranib, sakkiz rakaat namoz oʻqidilar. Bu Makka fathi kuni, zuho paytida edi.Фохита Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо) айтди: Макка фатҳи куни мен мушриклардан бўлган икки қайнимга омон бердим. Шу пайт Расулуллоҳ ﷺ кўриндилар, устларида чанг-тўзон бор, бир чойшабга ўралган эдилар. Мени кўрганларида: «Марҳабо, Фохита Умму Ҳониъ!» дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен мушриклардан бўлган икки қайнимга омон бердим», дедим. У зот: «Сен кимга омон берган бўлсанг, биз ҳам унга омон бердик; сен кимни ҳимояга олган бўлсанг, биз ҳам уни ҳимояга олдик», дедилар. Сўнг Фотимага буюрдилар, у зотга сув қуйди, у зот ғусл қилдилар. Кейин ўша кийимга ўраниб, саккиз ракаат намоз ўқидилар. Бу Макка фатҳи куни, зуҳо пайтида эди.

حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ جَعْدَةَ عَنْ أُمِّ هَانِئٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا فَدَعَا بِشَرَابٍ فَشَرِبَ ثُمَّ نَاوَلَهَا فَشَرِبَتْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَا إِنِّي كُنْتُ صَائِمَةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّائِمُ الْمُتَطَوِّعُ أَمِيرُ نَفْسِهِ إِنْ شَاءَ صَامَ وَإِنْ شَاءَ أَفْطَرَقَالَ قُلْتُ لَهُ سَمِعْتَهُ أَنْتَ مِنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَ لَا حَدَّثَنِيهِ أَبُو صَالِحٍ وَأَهْلُنَا عَنْ أُمِّ هَانِئٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ كُنْتُ أَسْمَعُ سِمَاكًا يَقُولُ حَدَّثَنَا ابْنَ أُمِّ هَانِئٍ فَأَتَيْتُ أَنَا خَيْرَهُمَا وَأَفْضَلَهُمَا فَسَأَلْتُهُ وَكَانَ يُقَالُ لَهُ جَعْدَةُ

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uning huzuriga kirdilar va ichimlik soʻrab, ichdilar. Soʻng unga uzatdilar, u ham ichdi. Soʻng u: «Yo Rasululloh, men roʻzador edim», dedi. Rasululloh ﷺ: «Nafl roʻza tutuvchi oʻz nafsining amiridir: xohlasa roʻza tutadi, xohlasa iftor qiladi», dedilar. (Shuʼba) aytdi: Men unga: «Buni sen Ummu Honiʼdan eshitganmisan?» dedim. U: «Yoʻq, buni menga Abu Solih va ahlimiz Ummu Honiʼdan hadis qilib aytdi», dedi. Bizga Sulaymon hadis aytdi, u aytdi: Bizga Shuʼba hadis aytdi, u aytdi: Men Simokning: «Bizga Ummu Honiʼning oʻgʻli hadis aytdi», deyayotganini eshitardim. Shunda men ularning eng yaxshisi va afzali oldiga borib, undan soʻradim; unga Jaʼda deyilar edi.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳузурига кирдилар ва ичимлик сўраб, ичдилар. Сўнг унга узатдилар, у ҳам ичди. Сўнг у: «Ё Расулуллоҳ, мен рўзадор эдим», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Нафл рўза тутувчи ўз нафсининг амиридир: хоҳласа рўза тутади, хоҳласа ифтор қилади», дедилар. (Шуъба) айтди: Мен унга: «Буни сен Умму Ҳониъдан эшитганмисан?» дедим. У: «Йўқ, буни менга Абу Солиҳ ва аҳлимиз Умму Ҳониъдан ҳадис қилиб айтди», деди. Бизга Сулаймон ҳадис айтди, у айтди: Бизга Шуъба ҳадис айтди, у айтди: Мен Симокнинг: «Бизга Умму Ҳониънинг ўғли ҳадис айтди», деяётганини эшитардим. Шунда мен уларнинг энг яхшиси ва афзали олдига бориб, ундан сўрадим; унга Жаъда дейилар эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ أَبُو زَيْدٍ حَدَّثَنَا هِلَالٌ يَعْنِي ابْنَ خَبَّابٍ قَالَ نَزَلْتُ أَنَا وَمُجَاهِدٌ عَلَى يَحْيَى بْنِ جَعْدَةَ بْنِ أُمِّ هَانِئٍ فَحَدَّثَنَا عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْأَنَا أَسْمَعُ قِرَاءَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ وَأَنَا عَلَى عَرِيشِي هَذَا وَهُوَ عِنْدَ الْكَعْبَةِ

Hilol ibn Xabbob aytdi: Men va Mujohid Yahyo ibn Jaʼda ibn Ummu Honiʼnikiga tushdik, u bizga Ummu Honiʼdan hadis aytdi. U (Ummu Honiʼ): «Men mana shu soʻrimim ustida boʻlgan holimda tun oʻrtasida Nabiy ﷺning qiroatlarini eshitib turardim — u zot Kaʼba yonida edilar», dedi.Ҳилол ибн Хаббоб айтди: Мен ва Мужоҳид Яҳё ибн Жаъда ибн Умму Ҳониъникига тушдик, у бизга Умму Ҳониъдан ҳадис айтди. У (Умму Ҳониъ): «Мен мана шу сўримим устида бўлган ҳолимда тун ўртасида Набий ﷺнинг қироатларини эшитиб турардим — у зот Каъба ёнида эдилар», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو وَابْنُ أَبِي بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْاغْتَسَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَيْمُونَةُ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ قَصْعَةٍ فِيهَا أَثَرُ الْعَجِينِ

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺ va Maymuna bitta idishdan — ichida xamir izi boʻlgan tovoqdan — gʻusl qildilar.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺ ва Маймуна битта идишдан — ичида хамир изи бўлган товоқдан — ғусл қилдилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ عَنْ أَبِي مُرَّةَ مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ قَالَ مُحَمَّدٌ وَقَدْ رَأَيْتُ أَبَا مُرَّةَ وَكَانَ شَيْخًا قَدْ أَدْرَكَ أُمَّ هَانِئٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْفَتْحِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَجَرْتُ حَمْوَيْنِ لِي فَزَعَمَ ابْنُ أُمِّي أَنَّهُ قَاتَلَهُ تَعْنِي عَلِيًّا قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ يَا أُمَّ هَانِئٍ وَصُبَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاءٌ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ الْتَحَفَ بِثَوْبٍ عَلَيْهِ وَخَالَفَ بَيْنَ طَرَفَيْهِ عَلَى عَاتِقِهِ فَصَلَّى الضُّحَى ثَمَانِي رَكَعَاتٍ

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho) aytdi: Men Fath yili Rasululloh ﷺning huzurlariga borib: «Yo Rasululloh, men ikki qaynimga omon berdim, onamning oʻgʻli esa — yaʼni Ali — uni oʻldiraman, deb daʼvo qilyapti», dedim. Rasululloh ﷺ: «Ey Ummu Honiʼ, sen kimga omon bergan boʻlsang, biz ham unga omon berdik», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺga suv quyildi, u zot gʻusl qildilar, keyin ustlariga bir kiyim yopinib, uning ikki uchini yelkalarida chalishtirdilar va zuho namozini sakkiz rakaat oʻqidilar.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Фатҳ йили Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бориб: «Ё Расулуллоҳ, мен икки қайнимга омон бердим, онамнинг ўғли эса — яъни Али — уни ўлдираман, деб даъво қиляпти», дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Умму Ҳониъ, сен кимга омон берган бўлсанг, биз ҳам унга омон бердик», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺга сув қуйилди, у зот ғусл қилдилар, кейин устларига бир кийим ёпиниб, унинг икки учини елкаларида чалиштирдилар ва зуҳо намозини саккиз ракаат ўқидилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْلَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ جَاءَتْ فَاطِمَةُ حَتَّى قَعَدَتْ عَنْ يَسَارِهِ وَجَاءَتْ أُمُّ هَانِئٍ وَقَعَدَتْ عَنْ يَمِينِهِ وَجَاءَتْ الْوَلِيدَةُ بِشَرَابٍ فَتَنَاوَلَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَرِبَ ثُمَّ نَاوَلَهُ أُمَّ هَانِئٍ عَنْ يَمِينِهِ فَقَالَتْ لَقَدْ كُنْتُ صَائِمَةً فَقَالَ لَهَا أَشَيْءٌ تَقْضِينَهُ عَلَيْكِ قَالَتْ لَا قَالَ لَا يَضُرُّكِ إِذًا

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho) aytdi: Makka fathi kuni Fotima kelib, u zotning chap tomonlariga oʻtirdi; Ummu Honiʼ kelib, oʻng tomonlariga oʻtirdi. Xizmatkor joriya ichimlik keltirdi, Nabiy ﷺ uni olib ichdilar, soʻng oʻng tomonlarida (oʻtirgan) Ummu Honiʼga uzatdilar. U: «Men roʻzador edim», dedi. U zot unga: «Qazo qilayotgan biror narsangmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unda senga zarari yoʻq», dedilar.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо) айтди: Макка фатҳи куни Фотима келиб, у зотнинг чап томонларига ўтирди; Умму Ҳониъ келиб, ўнг томонларига ўтирди. Хизматкор жория ичимлик келтирди, Набий ﷺ уни олиб ичдилар, сўнг ўнг томонларида (ўтирган) Умму Ҳониъга узатдилар. У: «Мен рўзадор эдим», деди. У зот унга: «Қазо қилаётган бирор нарсангми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Унда сенга зарари йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْلَمَّا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ حَجَبُوهُ وَأُتِيَ بِمَاءٍ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ صَلَّى الضُّحَى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ مَا رَآهُ أَحَدٌ بَعْدَهَا صَلَّاهَا

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho) aytdi: Makka fathi kuni Rasululloh ﷺ (uyga) kirganlarida, u zotni (kiyim bilan) toʻsdilar; suv keltirildi, u zot gʻusl qildilar. Soʻng zuho namozini sakkiz rakaat oʻqidilar. Undan keyin hech kim u zotning bu namozni oʻqiganlarini koʻrmadi.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо) айтди: Макка фатҳи куни Расулуллоҳ ﷺ (уйга) кирганларида, у зотни (кийим билан) тўсдилар; сув келтирилди, у зот ғусл қилдилар. Сўнг зуҳо намозини саккиз ракаат ўқидилар. Ундан кейин ҳеч ким у зотнинг бу намозни ўқиганларини кўрмади.

حَدَّثَنَا هَارُونُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ أَبَاهُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أُمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى بَعْدَمَا ارْتَفَعَ النَّهَارُ يَوْمَ الْفَتْحِ فَأَمَرَ بِثَوْبٍ فَسُتِرَ عَلَيْهِ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ قَامَ فَرَكَعَ ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ لَا أَدْرِي أَقِيَامُهُ فِيهَا أَطْوَلُ أَوْ رُكُوعُهُ أَوْ سُجُودُهُ كُلُّ ذَلِكَ مِنْهُ مُتَقَارِبٌ قَالَتْ فَلَمْ أَرَهُ سَبَّحَهَا قَبْلُ وَلَا بَعْدُ

Abu Tolibning qizi Ummu Honiʼ (roziyallohu anho) xabar berdiki, Rasululloh ﷺ fath kuni kun koʻtarilgandan soʻng keldilar. Soʻng bir kiyimga buyurdilar va u bilan toʻsildilar, keyin gʻusl qildilar. Soʻng turib, sakkiz rakaat namoz oʻqidilar. Men u (namoz)dagi qiyomlari uzunroqmi yoki rukuʼlarimi yo sajdalarimi — bilmayman; bularning hammasi bir-biriga yaqin edi. (Ummu Honiʼ) dedi: Men u zotni bu (namoz)ni undan oldin ham, keyin ham oʻqiyotganlarini koʻrmadim.Абу Толибнинг қизи Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо) хабар бердики, Расулуллоҳ ﷺ фатҳ куни кун кўтарилгандан сўнг келдилар. Сўнг бир кийимга буюрдилар ва у билан тўсилдилар, кейин ғусл қилдилар. Сўнг туриб, саккиз ракаат намоз ўқидилар. Мен у (намоз)даги қиёмлари узунроқми ёки рукуъларими ё саждаларими — билмайман; буларнинг ҳаммаси бир-бирига яқин эди. (Умму Ҳониъ) деди: Мен у зотни бу (намоз)ни ундан олдин ҳам, кейин ҳам ўқиётганларини кўрмадим.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ مَا أَخْبَرَنِي أَحَدٌ أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الضُّحَى غَيْرَ أُمِّ هَانِئٍ فَإِنَّهَا حَدَّثَتْأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ بَيْتَهَا يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ فَاغْتَسَلَ وَصَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ مَا رَأَتْهُ صَلَّى صَلَاةً قَطُّ أَخَفَّ مِنْهَا غَيْرَ أَنَّهُ كَانَ يُتِمُّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ

Ibn Abu Layladan rivoyat qilinadiki, u aytdi: Nabiy ﷺni zuho namozini oʻqiyotganlarini koʻrganini menga Ummu Honiʼdan boshqa hech kim aytmadi. U (Ummu Honiʼ) shunday rivoyat qildiki: Nabiy ﷺ Makka fath qilingan kuni uning uyiga kirdilar, gʻusl qildilar va sakkiz rakaat namoz oʻqidilar. Men u zotning bundan yengilroq namoz oʻqiganlarini hech qachon koʻrmaganman; faqat ruku va sajdani toʻla-toʻkis ado etar edilar.Ибн Абу Лайладан ривоят қилинадики, у айтди: Набий ﷺни зуҳо намозини ўқиётганларини кўрганини менга Умму Ҳониъдан бошқа ҳеч ким айтмади. У (Умму Ҳониъ) шундай ривоят қилдики: Набий ﷺ Макка фатҳ қилинган куни унинг уйига кирдилар, ғусл қилдилар ва саккиз ракаат намоз ўқидилар. Мен у зотнинг бундан енгилроқ намоз ўқиганларини ҳеч қачон кўрмаганман; фақат руку ва саждани тўла-тўкис адо этар эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ قَالَ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ عَنْ صَلَاةِ الضُّحَى فَقَالَ أَدْرَكْتُ أَصْحَابَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمْ مُتَوَافِرُونَ فَمَا حَدَّثَنِي أَحَدٌ مِنْهُمْ أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الضُّحَى غَيْرَ أُمِّ هَانِئٍ فَإِنَّهَا قَالَتْدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ يَوْمَ جُمُعَةٍ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ صَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ

Yazid ibn Abu Ziyod aytdi: Men Abdulloh ibn Horisdan zuho namozi haqida soʻradim. U: «Men Nabiy ﷺning sahobalariga — ular koʻp sonli edilar — yetishdim, ammo ulardan biror kishi menga Rasululloh ﷺni zuho namozini oʻqiyotganlarini koʻrganini aytmadi, Ummu Honiʼdan boshqa. U esa: ‹Fath kuni, juma kuni Rasululloh ﷺ mening huzurimga kirdilar, gʻusl qildilar, soʻng sakkiz rakaat namoz oʻqidilar›, dedi», dedi.Язид ибн Абу Зиёд айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Ҳорисдан зуҳо намози ҳақида сўрадим. У: «Мен Набий ﷺнинг саҳобаларига — улар кўп сонли эдилар — етишдим, аммо улардан бирор киши менга Расулуллоҳ ﷺни зуҳо намозини ўқиётганларини кўрганини айтмади, Умму Ҳониъдан бошқа. У эса: ‹Фатҳ куни, жума куни Расулуллоҳ ﷺ менинг ҳузуримга кирдилар, ғусл қилдилар, сўнг саккиз ракаат намоз ўқидилар›, деди», деди.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَبَاحٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ الْجَحْشِيِّ عَنْ مُوسَى أَوْ فُلَانِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ أُمِّ هَانِئٍقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخِذِي غَنَمًا يَا أُمَّ هَانِئٍ فَإِنَّهَا تَرُوحُ بِخَيْرٍ وَتَغْدُو بِخَيْرٍ

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ unga: «Ey Ummu Honiʼ, qoʻy boqqin! Chunki u kechqurun ham xayr bilan qaytadi, ertalab ham xayr bilan (yaylovga) chiqadi», dedilar.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ унга: «Эй Умму Ҳониъ, қўй боққин! Чунки у кечқурун ҳам хайр билан қайтади, эрталаб ҳам хайр билан (яйловга) чиқади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ الْمَخْزُومِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ عَنْ أَبِي مُرَّةَ عَنْ أُمِّ هَانِئٍأَنَّهَا رَأَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُخَالِفًا بَيْنَ طَرَفَيْهِ ثَمَانِ رَكَعَاتٍ بِمَكَّةَ يَوْمَ الْفَتْحِ

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Makka fathi kuni Makkada Rasululloh ﷺni bitta kiyimda — uning ikki uchini chalishtirgan holda — sakkiz rakaat namoz oʻqiyotganlarini koʻrdi.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у Макка фатҳи куни Маккада Расулуллоҳ ﷺни битта кийимда — унинг икки учини чалиштирган ҳолда — саккиз ракаат намоз ўқиётганларини кўрди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ لَمْ يُخْبِرْنَا أَحَدٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الضُّحَى إِلَّا أُمَّ هَانِئٍ فَإِنَّهَا قَالَتْدَخَلَ عَلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْتِي فَاغْتَسَلَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ ثُمَّ صَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ يُخِفُّ فِيهِنَّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ

Abdurrahmon ibn Abu Laylo aytdi: Nabiy ﷺ zuho namozini oʻqiganlarini bizga Ummu Honiʼdan boshqa hech kim xabar bermadi. U esa shunday dedi: «Nabiy ﷺ Makka fathi kuni uyimga kirib, gʻusl qildilar, soʻng sakkiz rakaat namoz oʻqidilar; ularda rukuʼ va sajdani yengil qilar edilar».Абдурраҳмон ибн Абу Лайло айтди: Набий ﷺ зуҳо намозини ўқиганларини бизга Умму Ҳониъдан бошқа ҳеч ким хабар бермади. У эса шундай деди: «Набий ﷺ Макка фатҳи куни уйимга кириб, ғусл қилдилар, сўнг саккиз ракаат намоз ўқидилар; уларда рукуъ ва саждани енгил қилар эдилар».

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ الْعَبْدِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَعْدَةَ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْكُنْتُ أَسْمَعُ قِرَاءَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِاللَّيْلِ وَأَنَا عَلَى عَرِيشِي

Ummu Hani (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men tomimning ustida boʻlgan holimda kechasi Nabiy ﷺ ning qiroatlarini eshitib turardim», dedi.Умму Ҳани (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен томимнинг устида бўлган ҳолимда кечаси Набий ﷺ нинг қироатларини эшитиб турардим», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي مُرَّةَ مَوْلَى فَاخِتَةَ أُمِّ هَانِئٍ عَنْ فَاخِتَةَ أُمِّ هَانِئٍ بِنْتِ أَبِي طَالِبٍ قَالَتْلَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ أَجَرْتُ رَجُلَيْنِ مِنْ أَحْمَائِي فَأَدْخَلْتُهُمَا بَيْتًا وَأَغْلَقْتُ عَلَيْهِمَا بَابًا فَجَاءَ ابْنُ أُمِّي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَتَفَلَّتَ عَلَيْهِمَا بِالسَّيْفِ قَالَتْ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ أَجِدْهُ وَوَجَدْتُ فَاطِمَةَ فَكَانَتْ أَشَدَّ عَلَيَّ مِنْ زَوْجِهَا قَالَتْ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ أَثَرُ الْغُبَارِ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ يَا أُمَّ هَانِئٍ قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ وَأَمَّنَّا مَنْ أَمَّنْتِ

Abu Tolibning qizi Foxita Ummu Honiʼ (roziyallohu anho) aytdi: Makka fathi kuni men qaynilarimdan ikki kishiga omon berdim va ularni bir uyga kiritib, ustlaridan eshikni yopdim. Shunda onamning oʻgʻli Ali ibn Abu Tolib kelib, ularga qilich bilan tashlandi. Men Nabiy ﷺning oldilariga bordim, u zotni topmadim; Fotimani topdim, u menga eridan ham qattiqroq boʻldi. Soʻng Nabiy ﷺ keldilar, ustlarida chang izi bor edi. Men u zotga xabar berdim. U zot: «Ey Ummu Honiʼ, sen kimga omon bergan boʻlsang, biz ham unga omon berdik; sen kimni himoyaga olgan boʻlsang, biz ham uni himoyaga oldik», dedilar.Абу Толибнинг қизи Фохита Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо) айтди: Макка фатҳи куни мен қайниларимдан икки кишига омон бердим ва уларни бир уйга киритиб, устларидан эшикни ёпдим. Шунда онамнинг ўғли Али ибн Абу Толиб келиб, уларга қилич билан ташланди. Мен Набий ﷺнинг олдиларига бордим, у зотни топмадим; Фотимани топдим, у менга эридан ҳам қаттиқроқ бўлди. Сўнг Набий ﷺ келдилар, устларида чанг изи бор эди. Мен у зотга хабар бердим. У зот: «Эй Умму Ҳониъ, сен кимга омон берган бўлсанг, биз ҳам унга омон бердик; сен кимни ҳимояга олган бўлсанг, биз ҳам уни ҳимояга олдик», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي مُرَّةَ مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍأَنَّهَا ذَهَبَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ وَفَاطِمَةُ تَسْتُرُهُ بِثَوْبٍ فَسَلَّمْتُ وَذَلِكَ ضُحًى فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَنَا أُمُّ هَانِئٍ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَعَمَ ابْنُ أُمِّي أَنَّهُ قَاتِلٌ رَجُلًا أَجَرْتُهُ فُلَانَ بْنَ هُبَيْرَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ يَا أُمَّ هَانِئٍ فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غُسْلِهِ قَامَ فَصَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ مُلْتَحِفًا فِي ثَوْبٍقَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ هَذَا الْحَدِيثَ مَالِكٌ عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَيْرِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا مُرَّةَ مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أُمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ ذَهَبَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Fath kuni Nabiy ﷺning oldilariga bordi. U aytdi: Men u zotni gʻusl qilayotgan holda topdim, Fotima esa u zotni kiyim bilan toʻsib turardi. Men salom berdim — bu zuho payti edi. U zot: «Bu kim?» dedilar. Men: «Men Ummu Honiʼman», dedim va: «Yo Rasululloh, onamning oʻgʻli men omon bergan bir kishini — falon ibn Hubayrani — oʻldirmoqchi ekanini daʼvo qilyapti», dedim. Rasululloh ﷺ: «Ey Ummu Honiʼ, sen kimga omon bergan boʻlsang, biz ham unga omon berdik», dedilar. Rasululloh ﷺ gʻusldan boʻshaganlarida turib, bir kiyimga oʻralgan holda sakkiz rakaat namoz oʻqidilar. (Abdulloh) aytdi: Men Abdurrahmon ibn Mahdiyga bu hadisni oʻqidim: Molik, Umayr ibn Ubaydullohning ozod qilgan quli Abun-Nazrdan (rivoyat qildi)ki, Ummu Honiʼning ozod qilgan quli Abu Murra unga xabar berdi: u Abu Tolibning qizi Ummu Honiʼdan eshitdi, u Fath kuni Rasululloh ﷺning oldilariga bordi — va hadisni zikr qildi.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у Фатҳ куни Набий ﷺнинг олдиларига борди. У айтди: Мен у зотни ғусл қилаётган ҳолда топдим, Фотима эса у зотни кийим билан тўсиб турарди. Мен салом бердим — бу зуҳо пайти эди. У зот: «Бу ким?» дедилар. Мен: «Мен Умму Ҳониъман», дедим ва: «Ё Расулуллоҳ, онамнинг ўғли мен омон берган бир кишини — фалон ибн Ҳубайрани — ўлдирмоқчи эканини даъво қиляпти», дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Умму Ҳониъ, сен кимга омон берган бўлсанг, биз ҳам унга омон бердик», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ ғуслдан бўшаганларида туриб, бир кийимга ўралган ҳолда саккиз ракаат намоз ўқидилар. (Абдуллоҳ) айтди: Мен Абдурраҳмон ибн Маҳдийга бу ҳадисни ўқидим: Молик, Умайр ибн Убайдуллоҳнинг озод қилган қули Абун-Назрдан (ривоят қилди)ки, Умму Ҳониънинг озод қилган қули Абу Мурра унга хабар берди: у Абу Толибнинг қизи Умму Ҳониъдан эшитди, у Фатҳ куни Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига борди — ва ҳадисни зикр қилди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ جَعْدَةَ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ وَهِيَ جَدَّتُهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا يَوْمَ الْفَتْحِ فَأُتِيَ بِشَرَابٍ فَشَرِبَ ثُمَّ نَاوَلَنِي فَقُلْتُ إِنِّي صَائِمَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْمُتَطَوِّعَ أَمِيرٌ عَلَى نَفْسِهِ فَإِنْ شِئْتِ فَصُومِي وَإِنْ شِئْتِ فَأَفْطِرِي

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho)dan — u (Jaʼda)ning buvisi edi — rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Fath kuni uning huzuriga kirdilar. U zotga ichimlik keltirildi, u zot ichdilar, soʻng menga uzatdilar. Men: «Men roʻzadorman», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, nafl roʻza tutuvchi oʻz nafsining amiridir: xohlasang roʻza tut, xohlasang iftor qil», dedilar.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо)дан — у (Жаъда)нинг бувиси эди — ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Фатҳ куни унинг ҳузурига кирдилар. У зотга ичимлик келтирилди, у зот ичдилар, сўнг менга узатдилар. Мен: «Мен рўзадорман», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, нафл рўза тутувчи ўз нафсининг амиридир: хоҳласанг рўза тут, хоҳласанг ифтор қил», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ هَارُونَ ابْنِ بِنْتِ أُمِّ هَانِئٍ أَوْ ابْنِ أُمِّ هَانِئٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَرِبَ شَرَابًا فَنَاوَلَهَا لِتَشْرَبَ فَقَالَتْ إِنِّي صَائِمَةٌ وَلَكِنْ كَرِهْتُ أَنْ أَرُدَّ سُؤْرَكَ فَقَالَ يَعْنِي إِنْ كَانَ قَضَاءً مِنْ رَمَضَانَ فَاقْضِي يَوْمًا مَكَانَهُ وَإِنْ كَانَ تَطَوُّعًا فَإِنْ شِئْتِ فَاقْضِي وَإِنْ شِئْتِ فَلَا تَقْضِي

Ummu Honiʼ (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir ichimlikni ichdilar va unga ham ichsin deb uzatdilar. U: «Men roʻzadorman, lekin sizdan qolgan (ichimlik)ni qaytarishni yoqtirmadim», dedi. Shunda u zot: «Agar Ramazondan qazo boʻlsa, uning oʻrniga bir kun qazo qil; agar nafl boʻlsa, xohlasang qazo qil, xohlasang qazo qilma», dedilar.Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир ичимликни ичдилар ва унга ҳам ичсин деб узатдилар. У: «Мен рўзадорман, лекин сиздан қолган (ичимлик)ни қайтаришни ёқтирмадим», деди. Шунда у зот: «Агар Рамазондан қазо бўлса, унинг ўрнига бир кун қазо қил; агар нафл бўлса, хоҳласанг қазо қил, хоҳласанг қазо қилма», дедилар.

قَالَ عَبْد اللَّهِ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ خَلَفٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ بَهْدَلَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ بِنْتِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ قَالَتْمَرَّ بِي ذَاتَ يَوْمٍ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ وَضَعُفْتُ أَوْ كَمَا قَالَتْ فَمُرْنِي بِعَمَلٍ أَعْمَلُهُ وَأَنَا جَالِسَةٌ قَالَ سَبِّحِي اللَّهَ مِائَةَ تَسْبِيحَةٍ فَإِنَّهَا تَعْدِلُ لَكِ مِائَةَ رَقَبَةٍ تُعْتِقِينَهَا مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ وَاحْمَدِي اللَّهَ مِائَةَ تَحْمِيدَةٍ تَعْدِلُ لَكِ مِائَةَ فَرَسٍ مُسْرَجَةٍ مُلْجَمَةٍ تَحْمِلِينَ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَكَبِّرِي اللَّهَ مِائَةَ تَكْبِيرَةٍ فَإِنَّهَا تَعْدِلُ لَكِ مِائَةَ بَدَنَةٍ مُقَلَّدَةٍ مُتَقَبَّلَةٍ وَهَلِّلِي اللَّهَ مِائَةَ تَهْلِيلَةٍ قَالَ ابْنُ خَلَفٍ أَحْسِبُهُ قَالَ تَمْلَأُ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَلَا يُرْفَعُ يَوْمَئِذٍ لِأَحَدٍ عَمَلٌ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَ بِمِثْلِ مَا أَتَيْتِ بِهِ

Abdulloh aytdi: Otamning kitobida topdim: Bizga Said ibn Sulaymon hadis aytdi... Abu Tolibning qizi Ummu Honiʼ (roziyallohu anho) aytdi: Bir kuni Rasululloh ﷺ yonimdan oʻtdilar. Men: «Yo Rasululloh, men keksayib, zaiflashib qoldim — yoki u aytganidek — menga oʻtirgan holimda qiladigan bir amalni buyuring», dedim. U zot: «Allohga yuz marta tasbeh ayt — bu sen uchun Ismoil avlodidan yuzta qulni ozod qilishga tengdir. Allohga yuz marta hamd ayt — bu sen uchun Alloh yoʻlida ustiga (jangchini) mindiradigan, egarlangan va jilovlangan yuzta otga tengdir. Allohga yuz marta takbir ayt — bu sen uchun boʻyniga belgi osilgan, qabul qilingan yuzta tuya (qurbonligi)ga tengdir. Va Allohga yuz marta tahlil ayt», dedilar. Ibn Xalaf aytdi: Oʻylaymanki, u: «U osmon bilan yer orasini toʻldiradi va oʻsha kuni hech kimning ameli koʻtarilmaydi, magar sen keltirgan narsaning mislini keltirgan kishiningki (koʻtariladi)», dedi.Абдуллоҳ айтди: Отамнинг китобида топдим: Бизга Саид ибн Сулаймон ҳадис айтди... Абу Толибнинг қизи Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ ёнимдан ўтдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен кексайиб, заифлашиб қолдим — ёки у айтганидек — менга ўтирган ҳолимда қиладиган бир амални буюринг», дедим. У зот: «Аллоҳга юз марта тасбеҳ айт — бу сен учун Исмоил авлодидан юзта қулни озод қилишга тенгдир. Аллоҳга юз марта ҳамд айт — бу сен учун Аллоҳ йўлида устига (жангчини) миндирадиган, эгарланган ва жиловланган юзта отга тенгдир. Аллоҳга юз марта такбир айт — бу сен учун бўйнига белги осилган, қабул қилинган юзта туя (қурбонлиги)га тенгдир. Ва Аллоҳга юз марта таҳлил айт», дедилар. Ибн Халаф айтди: Ўйлайманки, у: «У осмон билан ер орасини тўлдиради ва ўша куни ҳеч кимнинг амели кўтарилмайди, магар сен келтирган нарсанинг мислини келтирган кишинингки (кўтарилади)», деди.