قَالَ عَبْد اللَّهِ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ خَلَفٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ بَهْدَلَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ بِنْتِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ قَالَتْمَرَّ بِي ذَاتَ يَوْمٍ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ وَضَعُفْتُ أَوْ كَمَا قَالَتْ فَمُرْنِي بِعَمَلٍ أَعْمَلُهُ وَأَنَا جَالِسَةٌ قَالَ سَبِّحِي اللَّهَ مِائَةَ تَسْبِيحَةٍ فَإِنَّهَا تَعْدِلُ لَكِ مِائَةَ رَقَبَةٍ تُعْتِقِينَهَا مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ وَاحْمَدِي اللَّهَ مِائَةَ تَحْمِيدَةٍ تَعْدِلُ لَكِ مِائَةَ فَرَسٍ مُسْرَجَةٍ مُلْجَمَةٍ تَحْمِلِينَ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَكَبِّرِي اللَّهَ مِائَةَ تَكْبِيرَةٍ فَإِنَّهَا تَعْدِلُ لَكِ مِائَةَ بَدَنَةٍ مُقَلَّدَةٍ مُتَقَبَّلَةٍ وَهَلِّلِي اللَّهَ مِائَةَ تَهْلِيلَةٍ قَالَ ابْنُ خَلَفٍ أَحْسِبُهُ قَالَ تَمْلَأُ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَلَا يُرْفَعُ يَوْمَئِذٍ لِأَحَدٍ عَمَلٌ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَ بِمِثْلِ مَا أَتَيْتِ بِهِ
Abdulloh aytdi: Otamning kitobida topdim: Bizga Said ibn Sulaymon hadis aytdi... Abu Tolibning qizi Ummu Honiʼ (roziyallohu anho) aytdi: Bir kuni Rasululloh ﷺ yonimdan oʻtdilar. Men: «Yo Rasululloh, men keksayib, zaiflashib qoldim — yoki u aytganidek — menga oʻtirgan holimda qiladigan bir amalni buyuring», dedim. U zot: «Allohga yuz marta tasbeh ayt — bu sen uchun Ismoil avlodidan yuzta qulni ozod qilishga tengdir. Allohga yuz marta hamd ayt — bu sen uchun Alloh yoʻlida ustiga (jangchini) mindiradigan, egarlangan va jilovlangan yuzta otga tengdir. Allohga yuz marta takbir ayt — bu sen uchun boʻyniga belgi osilgan, qabul qilingan yuzta tuya (qurbonligi)ga tengdir. Va Allohga yuz marta tahlil ayt», dedilar. Ibn Xalaf aytdi: Oʻylaymanki, u: «U osmon bilan yer orasini toʻldiradi va oʻsha kuni hech kimning ameli koʻtarilmaydi, magar sen keltirgan narsaning mislini keltirgan kishiningki (koʻtariladi)», dedi.Абдуллоҳ айтди: Отамнинг китобида топдим: Бизга Саид ибн Сулаймон ҳадис айтди... Абу Толибнинг қизи Умму Ҳониъ (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ ёнимдан ўтдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен кексайиб, заифлашиб қолдим — ёки у айтганидек — менга ўтирган ҳолимда қиладиган бир амални буюринг», дедим. У зот: «Аллоҳга юз марта тасбеҳ айт — бу сен учун Исмоил авлодидан юзта қулни озод қилишга тенгдир. Аллоҳга юз марта ҳамд айт — бу сен учун Аллоҳ йўлида устига (жангчини) миндирадиган, эгарланган ва жиловланган юзта отга тенгдир. Аллоҳга юз марта такбир айт — бу сен учун бўйнига белги осилган, қабул қилинган юзта туя (қурбонлиги)га тенгдир. Ва Аллоҳга юз марта таҳлил айт», дедилар. Ибн Халаф айтди: Ўйлайманки, у: «У осмон билан ер орасини тўлдиради ва ўша куни ҳеч кимнинг амели кўтарилмайди, магар сен келтирган нарсанинг мислини келтирган кишинингки (кўтарилади)», деди.