حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ مَوْلَى أَسْمَاءَ عَنْ أَسْمَاءَ قَالَأَخْرَجَتْ إِلَيَّ جُبَّةً طَيَالِسَةً عَلَيْهَا لَبِنَةُ شَبْرٍ مِنْ دِيبَاجٍ كِسْرَوَانِيٍّ وَفَرْجَاهَا مَكْفُوفَانِ بِهِ قَالَتْ هَذِهِ جُبَّةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَلْبَسُهَا كَانَتْ عِنْدَ عَائِشَةَ فَلَمَّا قُبِضَتْ عَائِشَةُ قَبَضْتُهَا إِلَيَّ فَنَحْنُ نَغْسِلُهَا لِلْمَرِيضِ مِنَّا يَسْتَشْفِي بِهَا
Asmoning mavlosi Abdullohdan rivoyat qilinadi: U menga tayalisadan boʻlgan bir jubbani chiqarib koʻrsatdi; uning yoqasida bir qarich enli kisroniy diboj bor edi, ikki old etagi ham shu bilan hoshiyalangan edi. U: «Bu — Rasululloh ﷺning jubbalaridir, u zot buni kiyar edilar. U Oishaning huzurida edi; Oisha vafot etgach, men uni oʻzimga oldim. Biz kasalimiz shifo tilab, uni yuvib beramiz», dedi.Асмонинг мавлоси Абдуллоҳдан ривоят қилинади: У менга таялисадан бўлган бир жуббани чиқариб кўрсатди; унинг ёқасида бир қарич энли кисроний дибож бор эди, икки олд этаги ҳам шу билан ҳошияланган эди. У: «Бу — Расулуллоҳ ﷺнинг жуббаларидир, у зот буни кияр эдилар. У Оишанинг ҳузурида эди; Оиша вафот этгач, мен уни ўзимга олдим. Биз касалимиз шифо тилаб, уни ювиб берамиз», деди.