حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدَّتِهِ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْلَمَّا وَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذِي طُوًى قَالَ أَبُو قُحَافَةَ لِابْنَةٍ لَهُ مِنْ أَصْغَرِ وَلَدِهِ أَيْ بُنَيَّةُ اظْهَرِي بِي عَلَى أَبِي قَبِيسٍ قَالَتْ وَقَدْ كُفَّ بَصَرُهُ قَالَتْ فَأَشْرَفْتُ بِهِ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا بُنَيَّةُ مَاذَا تَرَيْنَ قَالَتْ أَرَى سَوَادًا مُجْتَمِعًا قَالَ تِلْكَ الْخَيْلُ قَالَتْ وَأَرَى رَجُلًا يَسْعَى بَيْنَ ذَلِكَ السَّوَادِ مُقْبِلًا وَمُدْبِرًا قَالَ يَا بُنَيَّةُ ذَلِكَ الْوَازِعُ يَعْنِي الَّذِي يَأْمُرُ الْخَيْلَ وَيَتَقَدَّمُ إِلَيْهَا ثُمَّ قَالَتْ قَدْ وَاللَّهِ انْتَشَرَ السَّوَادُ فَقَالَ قَدْ وَاللَّهِ إِذَا دَفَعَتْ الْخَيْلُ فَأَسْرِعِي بِي إِلَى بَيْتِي فَانْحَطَّتْ بِهِ وَتَلَقَّاهُ الْخَيْلُ قَبْلَ أَنْ يَصِلَ إِلَى بَيْتِهِ وَفِي عُنُقِ الْجَارِيَةِ طَوْقٌ لَهَا مِنْ وَرِقٍ فَتَلَقَّاهُ الرَّجُلُ فَاقْتَلَعَهُ مِنْ عُنُقِهَا قَالَتْ فَلَمَّا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ وَدَخَلَ الْمَسْجِدَ أَتَاهُ أَبُو بَكْرٍ بِأَبِيهِ يَعُودُهُ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَلَّا تَرَكْتَ الشَّيْخَ فِي بَيْتِهِ حَتَّى أَكُونَ أَنَا آتِيهِ فِيهِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ أَحَقُّ أَنْ يَمْشِيَ إِلَيْكَ مِنْ أَنْ تَمْشِيَ أَنْتَ إِلَيْهِ قَالَ فَأَجْلَسَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ مَسَحَ صَدْرَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَسْلِمْ فَأَسْلَمَ وَدَخَلَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى رَسُولِ
Rasululloh ﷺ Zu Tuvoda toʻxtaganlarida, Abu Quhofa farzandlarining eng kichigi boʻlgan qiziga: «Ey qizalogʻim, meni Abu Qubaysga chiqar», dedi — uning koʻzi ojiz boʻlib qolgan edi. (Qiz) aytdi: Men uni oʻsha (togʻ)ga chiqardim. U: «Ey qizalogʻim, nima koʻryapsan?» dedi. Men: «Bir toʻplangan qoraliqni koʻryapman», dedim. U: «U — otliqlardir», dedi. Men: «Oʻsha qoraliq orasida bir kishi u yoqdan-bu yoqqa yugurayotganini koʻryapman», dedim. U: «Ey qizalogʻim, u — vozeʼdir», yaʼni otliqlarga buyruq beradigan va ularning oldiga chiqadigan kishidir, dedi. Soʻng (qiz): «Allohga qasamki, qoraliq tarqaldi», dedi. U: «Allohga qasamki, otliqlar yoyilgan ekan, meni tezroq uyimga yetkaz», dedi. (Qiz) uni pastga tushirdi, lekin u uyiga yetib bormasidan otliqlar unga roʻbaroʻ keldi; qizning boʻynida kumushdan boʻlgan bir sirgʻa-shodda bor edi. Bir kishi unga duch kelib, uni qizning boʻynidan sugʻurib oldi. (Asmo) dedi: Rasululloh ﷺ Makkaga kirib, masjidga kirganlarida, Abu Bakr otasini boshlab u zotning oldilariga keldi. Rasululloh ﷺ uni koʻrganlarida: «Cholni uyida qoldirsang boʻlmasmidi, oʻzim uning oldiga borar edim-ku?» dedilar. Abu Bakr: «Yo Rasululloh! Siz uning oldiga yurishingizdan koʻra, uning oʻzi sizning oldingizga yurishi haqliroqdir», dedi. U zot uni oldilariga oʻtqazdilar, soʻng koʻksini siladilar, soʻng unga: «Islomga kir», dedilar. U islomga kirdi. Abu Bakr (roziyallohu anhu) uni Rasululloh (ﷺ)ning huzurlariga olib kirgan edi.Расулуллоҳ ﷺ Зу Тувода тўхтаганларида, Абу Қуҳофа фарзандларининг энг кичиги бўлган қизига: «Эй қизалоғим, мени Абу Қубайсга чиқар», деди — унинг кўзи ожиз бўлиб қолган эди. (Қиз) айтди: Мен уни ўша (тоғ)га чиқардим. У: «Эй қизалоғим, нима кўряпсан?» деди. Мен: «Бир тўпланган қоралиқни кўряпман», дедим. У: «У — отлиқлардир», деди. Мен: «Ўша қоралиқ орасида бир киши у ёқдан-бу ёққа югураётганини кўряпман», дедим. У: «Эй қизалоғим, у — возеъдир», яъни отлиқларга буйруқ берадиган ва уларнинг олдига чиқадиган кишидир, деди. Сўнг (қиз): «Аллоҳга қасамки, қоралиқ тарқалди», деди. У: «Аллоҳга қасамки, отлиқлар ёйилган экан, мени тезроқ уйимга етказ», деди. (Қиз) уни пастга туширди, лекин у уйига етиб бормасидан отлиқлар унга рўбарў келди; қизнинг бўйнида кумушдан бўлган бир сирға-шодда бор эди. Бир киши унга дуч келиб, уни қизнинг бўйнидан суғуриб олди. (Асмо) деди: Расулуллоҳ ﷺ Маккага кириб, масжидга кирганларида, Абу Бакр отасини бошлаб у зотнинг олдиларига келди. Расулуллоҳ ﷺ уни кўрганларида: «Чолни уйида қолдирсанг бўлмасмиди, ўзим унинг олдига борар эдим-ку?» дедилар. Абу Бакр: «Ё Расулуллоҳ! Сиз унинг олдига юришингиздан кўра, унинг ўзи сизнинг олдингизга юриши ҳақлироқдир», деди. У зот уни олдиларига ўтқаздилар, сўнг кўксини силадилар, сўнг унга: «Исломга кир», дедилар. У исломга кирди. Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) уни Расулуллоҳ (ﷺ)нинг ҳузурларига олиб кирган эди.