حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ صَعْصَعَةَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ عَنْ أُمِّ الْمُنْذِرِ بِنْتِ قَيْسٍ الْأَنْصَارِيَّةِ قَالَتْدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ عَلِيٌّ وَعَلِيٌّ نَاقِهٌ مِنْ مَرَضٍ وَلَنَا دَوَالٍ مُعَلَّقَةٌ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْكُلُ مِنْهَا وَقَامَ عَلِيٌّ يَأْكُلُ مِنْهَا فَطَفِقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لِعَلِيٍّ مَهْ إِنَّكَ نَاقِهٌ حَتَّى كَفَّ قَالَتْ وَصَنَعْتُ شَعِيرًا وَسِلْقًا فَجِئْتُ بِهِ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ مِنْ هَذَا أَصِبْ فَهُوَ أَنْفَعُ لَكَحَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ عَنْ أُمِّ الْمُنْذِرِ الْعَدَوِيَّةِ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ عَلِيٌّ وَعَلِيٌّ نَاقِهٌ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ جَعَلْتُ لَهُمْ سِلْقًا وَشَعِيرًا قَالَ أَبِي وَكَذَلِكَ قَالَ فَزَارَةُ بْنُ عَمْرٍو سِلْقًا
Ummu Munzir bint Qays al-Ansoriya (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ huzurimga kirdilar, u zot bilan birga Ali ham bor edi — Ali kasaldan endigina turgan edi. Bizda osib qoʻyilgan xurmo shingillari bor edi. Rasululloh ﷺ turib undan yeya boshladilar, Ali ham turib yeya boshladi. Shunda Nabiy ﷺ Aliga: «Toʻxta, sen hali kasaldan endi turgansan», deb ayta boshladilar, nihoyat u (yeyishdan) toʻxtadi. U aytdi: Men arpa va lavlagi (taomini) tayyorlab keltirdim. Shunda Nabiy ﷺ Aliga: «Mana bundan ye, bu sen uchun foydaliroq», dedilar. Boshqa sanad bilan ham Ummu Munzir al-Adaviyadan: Nabiy ﷺ huzurimga kirdilar, u zot bilan birga Ali bor edi, Ali kasaldan endigina turgan edi, deb hadisni zikr qildi; faqat u: «Soʻng men ularga lavlagi va arpa tayyorladim», dedi. Otam aytdi: Fazora ibn Amr ham shunday, «lavlagi», dedi.Умму Мунзир бинт Қайс ал-Ансория (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга кирдилар, у зот билан бирга Али ҳам бор эди — Али касалдан эндигина турган эди. Бизда осиб қўйилган хурмо шингиллари бор эди. Расулуллоҳ ﷺ туриб ундан ея бошладилар, Али ҳам туриб ея бошлади. Шунда Набий ﷺ Алига: «Тўхта, сен ҳали касалдан энди тургансан», деб айта бошладилар, ниҳоят у (ейишдан) тўхтади. У айтди: Мен арпа ва лавлаги (таомини) тайёрлаб келтирдим. Шунда Набий ﷺ Алига: «Мана бундан е, бу сен учун фойдалироқ», дедилар. Бошқа санад билан ҳам Умму Мунзир ал-Адавиядан: Набий ﷺ ҳузуримга кирдилар, у зот билан бирга Али бор эди, Али касалдан эндигина турган эди, деб ҳадисни зикр қилди; фақат у: «Сўнг мен уларга лавлаги ва арпа тайёрладим», деди. Отам айтди: Фазора ибн Амр ҳам шундай, «лавлаги», деди.