Sulaymon ibn Amr ibn al-Ahvas onasidan rivoyat qiladi. U (onasi) aytdi: Men Rasululloh ﷺni nahr kuni vodiyning ichidan turib Jamratul-Aqabaga tosh otayotganlarini koʻrdim. U zot: «Ey odamlar, biringiz ikkinchingizni aslo oʻldirmasin! Jamralarga tosh otganingizda, xazaf toshiday mayda tosh bilan otinglar», der edilar. U aytdi: Bas, u zot yetti (tosh) otdilar, soʻng qaytdilar va (duoga) turmadilar. Yana aytdi: U zotning orqalarida bir kishi u zotni odamlardan toʻsib turardi. Men u haqda soʻradim, ular: «U — Fazl ibn Abbos», deyishdi.Сулаймон ибн Амр ибн ал-Аҳвас онасидан ривоят қилади. У (онаси) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни наҳр куни водийнинг ичидан туриб Жамратул-Ақабага тош отаётганларини кўрдим. У зот: «Эй одамлар, бирингиз иккинчингизни асло ўлдирмасин! Жамраларга тош отганингизда, хазаф тошидай майда тош билан отинглар», дер эдилар. У айтди: Бас, у зот етти (тош) отдилар, сўнг қайтдилар ва (дуога) турмадилар. Яна айтди: У зотнинг орқаларида бир киши у зотни одамлардан тўсиб турарди. Мен у ҳақда сўрадим, улар: «У — Фазл ибн Аббос», дейишди.