حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي زِيَادٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْأَحْوَصِ الْأَزْدِيِّ قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمِّيأَنَّهَا رَأَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْمِي جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي وَخَلْفَهُ إِنْسَانٌ يَسْتُرُهُ مِنْ النَّاسِ أَنْ يُصِيبُوهُ بِالْحِجَارَةِ وَهُوَ يَقُولُ أَيُّهَا النَّاسُ لَا يَقْتُلْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا وَإِذَا رَمَيْتُمْ فَارْمُوا بِمِثْلِ حَصَى الْخَذْفِ ثُمَّ أَقْبَلَ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ بِابْنٍ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا ذَاهِبُ الْعَقْلِ فَادْعُ اللَّهَ لَهُ قَالَ لَهَا ائْتِينِي بِمَاءٍ فَأَتَتْهُ بِمَاءٍ فِي تَوْرٍ مِنْ حِجَارَةٍ فَتَفَلَ فِيهِ وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ دَعَا فِيهِ ثُمَّ قَالَ اذْهَبِي فَاغْسِلِيهِ بِهِ وَاسْتَشْفِي اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَقُلْتُ لَهَا هَبِي لِي مِنْهُ قَلِيلًا لِابْنِي هَذَا فَأَخَذْتُ مِنْهُ قَلِيلًا بِأَصَابِعِي فَمَسَحْتُ بِهَا شِقَّةَ ابْنِي فَكَانَ مِنْ أَبَرِّ النَّاسِ فَسَأَلْتُ الْمَرْأَةَ بَعْدُ مَا فَعَلَ ابْنُهَا قَالَتْ بَرِئَ أَحْسَنَ بَرْءٍ

Sulaymon ibn Amr ibn al-Ahvas al-Azdiy aytdi: Menga onam soʻzlab berdiki, u Rasululloh ﷺni vodiyning ichidan turib Jamratul-Aqabaga tosh otayotganlarini koʻribdi. U zotning orqalarida bir kishi odamlarning toshi u zotga tegib ketmasin deb toʻsib turar, u zot esa: «Ey odamlar, biringiz ikkinchingizni oʻldirmasin! Tosh otganingizda, xazaf toshiday mayda tosh bilan otinglar», deb turar edilar. Soʻng u zot yuzlandilar. Shunda bir ayol oʻgʻlini olib kelib: «Yo Rasululloh, mana bu oʻgʻlimning aqli ketgan, unga Allohdan duo qiling», dedi. U zot unga: «Menga suv keltir», dedilar. U toshdan yasalgan idishda suv keltirdi. U zot unga tupurdilar, yuzlarini yuvdilar, soʻng unga duo qildilar va: «Bor, uni shu bilan yuv va Alloh azza va jalladan shifo soʻra», dedilar. Men u ayolga: «Shundan mana bu oʻgʻlim uchun menga ham ozgina bergin», dedim. Undan barmoqlarim bilan ozgina olib, oʻgʻlimning yon tomoniga surtdim. U odamlarning eng itoatkorlaridan boʻldi. Keyin u ayoldan oʻgʻli nima boʻlganini soʻradim. U: «Eng goʻzal tarzda sogʻayib ketdi», dedi.Сулаймон ибн Амр ибн ал-Аҳвас ал-Аздий айтди: Менга онам сўзлаб бердики, у Расулуллоҳ ﷺни водийнинг ичидан туриб Жамратул-Ақабага тош отаётганларини кўрибди. У зотнинг орқаларида бир киши одамларнинг тоши у зотга тегиб кетмасин деб тўсиб турар, у зот эса: «Эй одамлар, бирингиз иккинчингизни ўлдирмасин! Тош отганингизда, хазаф тошидай майда тош билан отинглар», деб турар эдилар. Сўнг у зот юзландилар. Шунда бир аёл ўғлини олиб келиб: «Ё Расулуллоҳ, мана бу ўғлимнинг ақли кетган, унга Аллоҳдан дуо қилинг», деди. У зот унга: «Менга сув келтир», дедилар. У тошдан ясалган идишда сув келтирди. У зот унга тупурдилар, юзларини ювдилар, сўнг унга дуо қилдилар ва: «Бор, уни шу билан юв ва Аллоҳ азза ва жалладан шифо сўра», дедилар. Мен у аёлга: «Шундан мана бу ўғлим учун менга ҳам озгина бергин», дедим. Ундан бармоқларим билан озгина олиб, ўғлимнинг ён томонига суртдим. У одамларнинг энг итоаткорларидан бўлди. Кейин у аёлдан ўғли нима бўлганини сўрадим. У: «Энг гўзал тарзда соғайиб кетди», деди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْأَحْوَصِ عَنْ أُمِّهِ قَالَتْرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْمِي جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ يَوْمَ النَّحْرِ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي وَهُوَ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ لَا يَقْتُلَنَّ بَعْضُكُمْ بَعْضًا وَإِذَا رَمَيْتُمْ الْجِمَارَ فَارْمُوا بِمِثْلِ حَصَى الْخَذْفِ قَالَتْ فَرَمَى سَبْعًا ثُمَّ انْصَرَفَ وَلَمْ يَقِفْ قَالَتْ وَخَلْفَهُ رَجُلٌ يَسْتُرُهُ مِنْ النَّاسِ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقَالُوا هُوَ الْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ

Sulaymon ibn Amr ibn al-Ahvas onasidan rivoyat qiladi. U (onasi) aytdi: Men Rasululloh ﷺni nahr kuni vodiyning ichidan turib Jamratul-Aqabaga tosh otayotganlarini koʻrdim. U zot: «Ey odamlar, biringiz ikkinchingizni aslo oʻldirmasin! Jamralarga tosh otganingizda, xazaf toshiday mayda tosh bilan otinglar», der edilar. U aytdi: Bas, u zot yetti (tosh) otdilar, soʻng qaytdilar va (duoga) turmadilar. Yana aytdi: U zotning orqalarida bir kishi u zotni odamlardan toʻsib turardi. Men u haqda soʻradim, ular: «U — Fazl ibn Abbos», deyishdi.Сулаймон ибн Амр ибн ал-Аҳвас онасидан ривоят қилади. У (онаси) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни наҳр куни водийнинг ичидан туриб Жамратул-Ақабага тош отаётганларини кўрдим. У зот: «Эй одамлар, бирингиз иккинчингизни асло ўлдирмасин! Жамраларга тош отганингизда, хазаф тошидай майда тош билан отинглар», дер эдилар. У айтди: Бас, у зот етти (тош) отдилар, сўнг қайтдилар ва (дуога) турмадилар. Яна айтди: У зотнинг орқаларида бир киши у зотни одамлардан тўсиб турарди. Мен у ҳақда сўрадим, улар: «У — Фазл ибн Аббос», дейишди.