حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ ـ رضى الله عنهما ـ يَوْمَ عَاشُورَاءَ عَامَ حَجَّ عَلَى الْمِنْبَرِ يَقُولُ يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ، أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " هَذَا يَوْمُ عَاشُورَاءَ، وَلَمْ يُكْتَبْ عَلَيْكُمْ صِيَامُهُ، وَأَنَا صَائِمٌ، فَمَنْ شَاءَ فَلْيَصُمْ وَمَنْ شَاءَ فَلْيُفْطِرْ ".
Humayd ibn Abdurrahmon (Muoviyadan) rivoyat qiladi: U Muoviya ibn Abu Sufyonning — haj qilgan yilida, Ashuro kuni, minbar ustida — shunday deganini eshitdi: «Ey Madina ahli! Ulamolaringiz qayerda? Men Allohning Rasuli ﷺ ning shunday deganini eshitdim: ‹Bu — Ashuro kuni. Alloh uning roʻzasini sizlarga farz qilmagan, lekin men uni roʻza tutyapman. Kim xohlasa, (bu kunda) roʻza tutsin; kim xohlamasa, roʻza tutmasin›».