حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، سَمِعْتُ أَبَا الضُّحَى، يُحَدِّثُ عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ خَبَّابٍ، قَالَ كُنْتُ قَيْنًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ لِي دَيْنٌ عَلَى الْعَاصِي بْنِ وَائِلٍ قَالَ فَأَتَاهُ يَتَقَاضَاهُ، فَقَالَ لاَ أُعْطِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أَكْفُرُ حَتَّى يُمِيتَكَ اللَّهُ ثُمَّ تُبْعَثَ. قَالَ فَذَرْنِي حَتَّى أَمُوتَ ثُمَّ أُبْعَثَ، فَسَوْفَ أُوتَى مَالاً وَوَلَدًا، فَأَقْضِيكَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ
﴿ أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا ﴾(Masruq, Xabbob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi:) Men johiliyatda temirchi edim; al-Osiy ibn Voilda mening haqim (qarzim) bor edi. Men uning oldiga borib, (qarzni) talab qildim. U: «Sen Muhammadga kofir boʻ lmaguningcha, senga bermayman», dedi. Men: «Allohga qasamki, Alloh seni oʻ ldirib, soʻng (qayta) tiriltirmaguncha, kofir boʻ lmayman», dedim. U: «Bas, meni — oʻ lib, soʻng (qayta) tirilgunimcha qoʻ yib qoʻ y; (oʻ shanda) menga mol va farzand beriladi, men senga (qarzingni) qaytaraman», dedi. Shunda bu oyat: ‹Bizning oyatlarimizga kufr keltirib, ‹Menga albatta mol va farzand beriladi› degan (kishi)ni koʻ rdingmi?› (Maryam surasi, 77) nozil boʻ ldi.