حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَمِّهِ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْتَحِنُ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ بِهَذِهِ الآيَةِ، بِقَوْلِ اللَّهِ
﴿ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ ﴾ إِلَى قَوْلِهِ {غَفُورٌ رَحِيمٌ}. قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَمَنْ أَقَرَّ بِهَذَا الشَّرْطِ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ بَايَعْتُكِ ". كَلاَمًا وَلاَ وَاللَّهِ مَا مَسَّتْ يَدُهُ يَدَ امْرَأَةٍ قَطُّ فِي الْمُبَايَعَةِ، مَا يُبَايِعُهُنَّ إِلاَّ بِقَوْلِهِ " قَدْ بَايَعْتُكِ عَلَى ذَلِكَ ". تَابَعَهُ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ. وَقَالَ إِسْحَاقُ بْنُ رَاشِدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ وَعَمْرَةَ.(Urva aytdi:) Oisha (roziyallohu anho) — Paygʻambar ﷺning zavjasi — unga xabar berdiki, Rasululloh ﷺ — oʻ z huzuriga hijrat qilib kelgan moʻmina ayollarni — Alloh taoloning ‹Ey Paygʻambar! Moʻmina ayollar senga bayʼat berishga kelsalar...› (degan oyatdan) to ‹...Magʻ firatli, Rahmli(dir)› (Mumtahana surasi, 12) (degan soʻzigacha) bu oyat bilan imtihon (sinov) qilar edilar. Urva aytdi: Oisha: «Moʻmina ayollardan kim bu shartni iqror etsa, Rasululloh ﷺ unga: ‹Men senga bayʼat (qilib) berdim› deb (faqat) soʻz bilan aytar edilar. Allohga qasamki, u zotning qoʻ li bayʼatda hech qachon (begona) bir ayolning qoʻ liga tegmagan; u zot ularga faqat: ‹Men senga shunga bayʼat berdim› degan soʻzlari bilan bayʼat olar edilar», dedi.