حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ إِلَى الْبَطْحَاءِ فَصَعِدَ إِلَى الْجَبَلِ فَنَادَى " يَا صَبَاحَاهْ ". فَاجْتَمَعَتْ إِلَيْهِ قُرَيْشٌ فَقَالَ " أَرَأَيْتُمْ إِنْ حَدَّثْتُكُمْ أَنَّ الْعَدُوَّ مُصَبِّحُكُمْ أَوْ مُمَسِّيكُمْ، أَكُنْتُمْ تُصَدِّقُونِي ". قَالُوا نَعَمْ. قَالَ " فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَىْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ". فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ أَلِهَذَا جَمَعْتَنَا تَبًّا لَكَ. فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
﴿ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ ﴾ إِلَى آخِرِهَا.(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ Bathoga chiqib, togʻ ga koʻ tarildilar va: «Yo sabohah (Ey sahar xavfi)!» deb nido qildilar. Shunda Quraysh u zotning oldigʻa toʻplandi. U zot: «Aytinglar-chi, agar men sizlarga — dushman ertalab yoki kechqurun sizlarga (hujum bilan) keladi (deb) xabar bersam, meni tasdiqlar edingizmi?» dedilar. Ular: «Ha», dedi. U zot: «Bas, men — qattiq azob oldida — sizlarga ogohlantiruvchiman», dedilar. Abu Lahab: «Bizni shuning uchun toʻpladingmi? Senga halokat boʻ lsin!» dedi. Shunda Alloh azza va jalla ‹Abu Lahabning ikki qoʻ li halok boʻ ldi (va oʻ zi ham halok boʻ ldi)› (Masad surasi, 1) (oyatini) — oxirigacha — nozil qildi.