حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي صَلاَةٍ وَقُمْنَا مَعَهُ، فَقَالَ أَعْرَابِيٌّ وَهْوَ فِي الصَّلاَةِ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي وَمُحَمَّدًا، وَلاَ تَرْحَمْ مَعَنَا أَحَدًا. فَلَمَّا سَلَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِلأَعْرَابِيِّ " لَقَدْ حَجَّرْتَ وَاسِعًا ". يُرِيدُ رَحْمَةَ اللَّهِ.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ namozga turdilar, biz ham u zot bilan (birga) turdik. Bir aʼrobiy namozda (turib): «Ey Bor Xudoyo, menga va Muhammadga rahm qil, biz bilan birga (boshqa) hech kimga rahm qilma!» dedi. Paygʻambar ﷺ salom berganlaridan soʻng, aʼrobiyga: «Sen keng (boʻlgan) narsani toraytirib qoʻyding» dedilar — (u zot bu bilan) Allohning rahmatini nazarda tutdilar.