حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، أَنَّ امْرَأَةً، مِنْ وَلَدِ جَعْفَرٍ تَخَوَّفَتْ أَنْ يُزَوِّجَهَا وَلِيُّهَا وَهْىَ كَارِهَةٌ فَأَرْسَلَتْ إِلَى شَيْخَيْنِ مِنَ الأَنْصَارِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَمُجَمِّعٍ ابْنَىْ جَارِيَةَ قَالاَ فَلاَ تَخْشَيْنَ، فَإِنَّ خَنْسَاءَ بِنْتَ خِذَامٍ أَنْكَحَهَا أَبُوهَا وَهْىَ كَارِهَةٌ، فَرَدَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ذَلِكَ. قَالَ سُفْيَانُ وَأَمَّا عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ عَنْ أَبِيهِ إِنَّ خَنْسَاءَ.
(Qosim rivoyat qildiki,) Jaʼfarning avlodidan boʻlgan bir ayol valiysi (vasiysi) uni — oʻzi yoqtirmay turib — turmushga berib yuborishidan qoʻrqdi. Bas, u ansorlardan ikki shayxga — Joriyaning oʻgʻillari Abdurrahmon va Mujammiʼga — (kishi) yubordi. Ular: «Qoʻrqma; chunki Xansa bint Xizomni otasi — u yoqtirmay turib — turmushga bergan edi, Paygʻambar ﷺ esa buni (nikohni) rad (bekor) qildilar», dedilar. (Sufyon aytdi: Abdurrahmonga kelsak, men uning otasidan: ‹Xansa (bint Xizom)...› deb rivoyat qilganini eshitdim.)