وَعَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَ: { كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -يُصَلِّيَ اَلْعَصْرَ, ثُمَّ يَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ فِي أَقْصَى اَلْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ, وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يُؤَخِّرَ مِنْ اَلْعِشَاءِ, وَكَانَ يَكْرَهُ اَلنَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا, وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلَاةِ اَلْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ اَلرَّجُلُ جَلِيسَهُ, وَيَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى اَلْمِائَةِ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ 1 . 1 - صحيح. رواه البخاري (547)، ومسلم (647) واللفظ للبخاري. و "رحله": بفتح الراء وسكون الحاء المهملة "مسكنة". و "حية": أي بيضاء نقية كما في الرواية السابقة، وصح عن أحد التابعين قوله: حياتها أن تجد حرها. و "ينفتل": أي: ينصرف.
Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ asr namozini oʻqir edilar, soʻng birimiz Madinaning eng chekka joyidagi uyiga qaytib borar, quyosh hali issiq boʻlar edi. U zot xuftonni kechiktirishni yoqtirar, undan oldin uxlashni va undan keyin (behuda) gaplashishni esa yoqtirmas edilar. Bomdod namozidan kishi yonida oʻtirganni taniy oladigan paytda qaytar va (unda) oltmishdan yuztagacha oyat oʻqir edilar», — dedi.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ аср намозини ўқир эдилар, сўнг биримиз Мадинанинг энг чекка жойидаги уйига қайтиб борар, қуёш ҳали иссиқ бўлар эди. У зот хуфтонни кечиктиришни ёқтирар, ундан олдин ухлашни ва ундан кейин (беҳуда) гаплашишни эса ёқтирмас эдилар. Бомдод намозидан киши ёнида ўтирганни таний оладиган пайтда қайтар ва (унда) олтмишдан юзтагача оят ўқир эдилар», — деди.