عَنْ أَبِي بَكْرٍ بْنِ مُحَمَّدٍ بْنِ عَمْرِوِ بْنِ حَزْمٍ, عَنْ أَبِيهِ, عَنْ جَدِّهِ - رضى الله عنه - أَنَّ اَلنَّبِيَّ - صلى الله عليه وسلم -كَتَبَ إِلَى أَهْلِ اَلْيَمَنِ... فَذَكَرَ اَلْحَدِيثَ, وَفِيهِ: { أَنَّ مَنْ اِعْتَبَطَ مُؤْمِنًا قَتْلاً عَنْ بَيِّنَةٍ, فَإِنَّهُ قَوَدٌ, إِلَّا أَنْ يَرْضَى أَوْلِيَاءُ اَلْمَقْتُولِ, وَإِنَّ فِي اَلنَّفْسِ اَلدِّيَةَ مِائَةً مِنْ اَلْإِبِلِ, وَفِي اَلْأَنْفِ إِذَا أُوعِبَ جَدْعُهُ اَلدِّيَةُ, وَفِي اَللِّسَانِ اَلدِّيَةُ, وَفِي اَلشَّفَتَيْنِ اَلدِّيَةُ, وَفِي اَلذِّكْرِ اَلدِّيَةُ, وَفِي اَلْبَيْضَتَيْنِ اَلدِّيَةُ, وَفِي اَلصُّلْبِ اَلدِّيَةُ, وَفِي اَلْعَيْنَيْنِ اَلدِّيَةُ, وَفِي اَلرِّجْلِ اَلْوَاحِدَةِ نِصْفُ اَلدِّيَةِ, وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ اَلدِّيَةِ, وَفِي اَلْجَائِفَةِ ثُلُثُ اَلدِّيَةِ, وَفِي اَلْمُنَقِّلَةِ خَمْسَ عَشْرَةَ مِنْ اَلْإِبِلِ, وَفِي كُلِّ إِصْبَعٍ مِنْ أَصَابِعِ اَلْيَدِ وَالرِّجْلِ عَشْرٌ مِنْ اَلْإِبِلِ, وَفِي اَلسِّنِّ خَمْسٌ مِنْ اَلْإِبِلِ 1 وَفِي اَلْمُوضِحَةِ خَمْسٌ مِنْ اَلْإِبِلِ, وَإِنَّ اَلرَّجُلَ يُقْتَلُ بِالْمَرْأَةِ, وَعَلَى أَهْلِ اَلذَّهَبِ أَلْفُ دِينَارٍ } أَخْرَجَهُ أَبُو دَاوُدَ فِي "اَلْمَرَاسِيلِ" وَالنَّسَائِيُّ, وَابْنُ خُزَيْمَةَ, وَابْنُ اَلْجَارُودِ, وَابْنُ حِبَّانَ, وَأَحْمَدُ, وَاخْتَلَفُوا فِي صِحَّتِهِ 2 1 - في "أ": "إبل". 2 - ضعيف؛ لإرساله، ولأنه من رواية سليمان بن أرقم، وهو متروك، وفي الحديث كلام كثير، وقد فصلت القول فيه في "الأصل".
Abu Bakr ibn Muhammad ibn Amr ibn Hazm otasidan, u esa bobosi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ Yaman ahliga (maktub) yozdilar va hadisni zikr qildi. Unda shunday deyilgan: «Kim bir moʻminni dalil bilan sababsiz oʻldirsa, oʻldirilganning vorislari rozi boʻlmaguncha, unga qasos boʻladi. Jonda diyat yuzta tuyadir. Burun tamomila kesib tashlansa, unda diyat bor. Tilda diyat bor. Ikki labda diyat bor. Zakarda diyat bor. Ikki moyakda diyat bor. Umurtqada diyat bor. Ikki koʻzda diyat bor. Bir oyoqda diyatning yarmi bor. Miyaga yetgan bosh yarasida diyatning uchdan biri bor. Ich boʻshligʻiga yetgan yarada diyatning uchdan biri bor. Suyakni surib yuboradigan yarada oʻn beshta tuya bor. Qoʻl va oyoq barmoqlarining har birida oʻnta tuya bor. Tishda beshta tuya bor. Suyakni ochib yuboradigan yarada beshta tuya bor. Erkak ayol uchun oʻldiriladi. Oltin egalari zimmasida ming dinor bor.»Абу Бакр ибн Муҳаммад ибн Амр ибн Ҳазм отасидан, у эса бобоси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладики, Набий ﷺ Яман аҳлига (мактуб) ёздилар ва ҳадисни зикр қилди. Унда шундай дейилган: «Ким бир мўминни далил билан сабабсиз ўлдирса, ўлдирилганнинг ворислари рози бўлмагунча, унга қасос бўлади. Жонда дият юзта туядир. Бурун тамомила кесиб ташланса, унда дият бор. Тилда дият бор. Икки лабда дият бор. Закарда дият бор. Икки моякда дият бор. Умуртқада дият бор. Икки кўзда дият бор. Бир оёқда диятнинг ярми бор. Мияга етган бош ярасида диятнинг учдан бири бор. Ич бўшлиғига етган ярада диятнинг учдан бири бор. Суякни суриб юборадиган ярада ўн бешта туя бор. Қўл ва оёқ бармоқларининг ҳар бирида ўнта туя бор. Тишда бешта туя бор. Суякни очиб юборадиган ярада бешта туя бор. Эркак аёл учун ўлдирилади. Олтин эгалари зиммасида минг динор бор.»