حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّهَا قَالَتْ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِهِ وَهْوَ شَاكٍ، فَصَلَّى جَالِسًا وَصَلَّى وَرَاءَهُ قَوْمٌ قِيَامًا، فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنِ اجْلِسُوا، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا، وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا ".
Oisha (moʻminlar onasi) (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kasallik paytida uyida oʻtirgan holda namoz oʻqidilar; baʼzi odamlar esa u zot orqasida tik turib namoz oʻqir edi. Paygʻambar ﷺ ularga oʻtirishni ishora qildilar. Namoz tugagach, u zot: «Imomga ergashiladi: u rukuʼ qilsa, rukuʼ qilinglar; u boshini koʻtarsa, boshlaringizni koʻtaringlar (tik turinglar); u ‹Samiʼalloohu liman hamidah (Alloh Oʻziga hamd aytganni eshitdi)› desa, ‹Robbana va lakal-hamd (Ey Robbimiz, barcha hamd Senga xosdir)› denglar; agar u oʻtirgan holda namoz oʻqisa, oʻtirgan holda oʻqinglar», — dedilar.Оиша (мўминлар онаси) (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ касаллик пайтида уйида ўтирган ҳолда намоз ўқидилар; баъзи одамлар эса у зот орқасида тик туриб намоз ўқир эди. Пайғамбар ﷺ уларга ўтиришни ишора қилдилар. Намоз тугагач, у зот: «Имомга эргашилади: у рукуъ қилса, рукуъ қилинглар; у бошини кўтарса, бошларингизни кўтаринглар (тик туринглар); у ‹Самиъаллооҳу лиман ҳамидаҳ (Аллоҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитди)› деса, ‹Роббана ва лакал-ҳамд (Эй Роббимиз, барча ҳамд Сенга хосдир)› денглар; агар у ўтирган ҳолда намоз ўқиса, ўтирган ҳолда ўқинглар», — дедилар.